Yeni Blog

Heyoo!!
Yeni bir blogum var artik.. Uzunbacaklibaba;) isteyenler oradan takip edebilir yeni yepisyeni hikayeler yazacagim uzak diyarlardan.. Son 1,5 ayım Türkiyedeki bunuda ilk buradan söylüyorum..

http://uzunbacaklibaba.blogspot.com/


Operimmm

uzunbacaklibaba

01 ağustos 2012

blogu özlediğim doğru..
neler neler olduğunu merak etmeniz haklı..
ama tahmin bile edemeyeceğiniz şeyler olduğu gerçek..

nasıl özledim buraları..ama gururuma yediremiyorum hepsi bu..

birde exit kapısı bazen uzay boşluğuna açılıyormuş değil mi?

Bu gün 1 ağustos..bu gün 8 yıldır kutladığım 7 yıldır sürpriz üzerine sürpriz yaptığım gün.. ve ben bu gün bu günü düşünmemek için ne el oyalayıcı saçmalıklar yapıyorum bilemezsin blog..

cambaz..

her elveda son mu duru?

Elveda..

Çok yalpaladım..
Gittim geldim..

Hep çok sevdim..
Çok sevildiğimi düşündüm..

Her şeye göğüs gedim.
Yapabilirdim..

Her defasında sıfırdan yeniden yapabilirdim..Onunla..Yaşadığımız kötü hiç birşeyin ne önemi vardı..
Ben yapabilirdim ..Tek başıma olmadı..

Ne yaptım ettim de olduramadım.Mazhar' ın dediği gibi..

Ve bu sabah silindiğimi gördüm tek tek..Bütün her şeyimin..

Canım acıyamadı..Ağlayamadım...

Bitti..Bütün anlattıklarıma kendi kendime devam edeceğim..Okul projesine..Vakıfa..
Ama burda herşey bitti.

Burda yazıyor olmamın hiç bir anlamı yok artık ben ne kadar bu sayfalar benim desemde aslında onundu..Belki başka bir yerlerde yazıyor olurum ama burda daha fazla devam edecemeyeceğimi biliyorum..
Beni okuduğunuz eleştirdiğiniz..Dinlediğiz..Bazen kızdığınız ,bazen hak verdiğiniz, yanımda olduğunuz her kelime için teşekkür ederim..

Hayat benim için sıfırdan başlıyor artık bu defa gerçekten sıfır noktasındayım..

Elveda..

Cambaz

her şey iyi olamazdı...

Dargın kızgın değilim..
Nasıl olduğumu bilmiyorum..

Ama bana verilen en büyük ceza seninle ilgili kötü hiç bir şeyi
hatırlayamıyor olmak..İyi ne varsa aklımda..Ve bu beni kahrediyor..

cambaz..

mutlu cambaz

Allahım cidden ben eşşeğini kaybeden sonra bulan şu fakir köylü varya onun soyundanım.net yani..

Size enterasan haberlerim var.Çok uzun yazamayacağım akşama bir kutlama söz konusu çünkü:)

1) Hormonlarım benimle çok fena dalga geçmiş..Benim yumoşlar epey garipleşmiş..Ama yine bir aksiliği erken teşhis etmiş olduk..Gerçi bu beraberinde epey kötü sonuçlar getirdi.Yeni ilaçlar kurallar vsvs.Mesela bunlardan biri sex yasak hemde tam 90 gün.Çünkü 90 günlük bir ilacım var ve ilaç öyle böyle ağır değil.Gerçi sevgilimde yok tek gecelikleride beceremiyorum.Yani bir kaybım yok ama hani böyle yapamayacağını bilmek sinir bozucu:( Yapabilitem olsada vermesem ok çok tatlı oluyorda böyle bu ne yaa:/:/ Yine saçlarım dökülecek:( Yine kilo vereceğim..,uff bunları geçelim

2)Kendimi çok seviyorum lan.Sapığımı şikayet ettim ettim durduramadım bende en sonunda onu ......pornosu pazarlıyor ve yayınlıyor diye şikayet ettim hafta içi.Şak diye bulacaklar bu gün.Aradılar ihbarınız için teşekkürler diye..Hatta bulmuşlardır bile.Kurtulmak istiyorum artık..Ne bu len ne benim ne eski sevgilimin özel hayatı kalmadı anasını satayım yeter.Gerçi benim çokda sikimde değil ama hırs yaptırdı bana güzellikle durmadı.Ee bende durduramayınca kökten çözdüm:)

Şimdilik bu kadar...

Akşama neyin kutlaması var bilmiyorum ama mutluyum sanırım bu bile yeterli:)

cambaz

Popo ile gülme seansları!!

Yukarıdaki beni bence çok seviyor.
Ne zaman bir hüsran yaşasam hooop daha saçma bir şey çıkıyor.Aman Allahım karman çorman oluveriyorum..Öncekini unutuyorum nerdeyimm ben diye bağırmaya başlıyorum:)
Yani şu iki gündür yaşadığımı bir anlatsam yemin ediyorum kıçınızla gülersiniz.
Çünkü ben ağlamadığım zamanlarda epey kıçımla gülüyorum kendime.

Değildir ya dimi?
Yani mümkün değil ki:(

uffff neyse olmasın diye dua edin ne olur ne olurrr...

...........


cambaz

Hayallerinizden Vazgeçmeyin..

Saniye geçmiyor ki hayat yeni şeyler getirsin..

Sabah yaptığımız toplantı somrası İ.K. nın asistanı bir mail atmış..
Eylüle kadar finanslar çıkarılacak.Ki ben son bir aydır zaten taslağını yapıyordum.Ona ok vermişlerdi.
Holding herşeyi ok ler ise; Eylül -ocak arası seçici hocalar belirlenecek.ki bu hocalar zaten antrenörler olacak..Bu Antrenörlerinde başına biri getirilecek ki şuan en büyük sorunum bu.Kim olacak?

Ocakta şehirlerden çocuklar seçilmeye başlanacak..
ve Eylülde pilot olarak şu an zaten var olan ve spor kompleksleri olan okullardan birinde iki spor dalından( şuan daha karar verilmedi ama sanırım Voleybol ve Yüzme ile başlanacak) kız ve erkek olmak üzere ikişer takım oluşturulacak..Ama bu iki sınıfın yönetimi herşeyi ayrı olacak.

İlk yıl pilot olduğu için ağır denetimde olacak.İkinci yıl takımların başarılarına bakılacak ve sonrası ver elini bu güzel projenin kocaman olmasına..

Bu proje benim değildi.Ama 6 aydır öyle uğraştım ki..Her şeyi projenin sahinin hayallerini gerçekleştirmek beni mutlu ettiği için yaptım aslında.Artık onun mutluluğu afrikadaki çocuklar kadar uzak ve banane benim için.


Ve eminim bu proje ile ilgilenemeyecek kadar mutlu zaten..

cambaz ,şaşkın:)

azad edildim..

Azad edildim..

Sonunda ..

ve tek bir şey söylüyorum onunla ilgili..Mezardan babam çıksa gelse bi bardak su ver ona dese,ve ben babamın geri gideceğini bilsem dönüp bakmayacağım ona..Böylede büyük bir yemin edecek kadar azad edildim..

Daha öncede demiştim ya hayat üzülecek kadar uzun değil..
İç yanmalarına engel olamıyorum evet ama ben yangınımı kendim söndürebilirim..
Kimseye ama kimseye ihtiyacım yok..

O bu şu bla bla bla..Hiç biri ile egomu tamir edecek değilim..

Ne derseniz deyin ayıplayın yargılayın ama o 7 yıldan fazlası ile pişmanım son hissettiğim tek gecelik hissiyatından sonra..Yakışmadı ..

diyeceklerim bu kadar..



PS: İnan Kıraç a anlattığım proje gerçek olacak..Proje benim değildi ama hayata geçirecek olan benim üzgünüm..


cambaz

bla bla bla

Çok enterasan günler geçiriyorum bu aralar yine yeniden..

Bir taraftan tüp bebek yöntemi ile çocuk sahibi olmaya çalışan sevgili kardeşimin her gün kendine yaptığı iğnelere ve her gün gittiği doktor kontrollerine şahit oluyorum..Bir taraftan güvenilmezin teki sandığım adamın bana yaptığı jesti sindirmeye çalışıyorum.

Kardeşime her baktığımda ne düşüneceğimi şaşırıyorum..Üzülüyorum bazen.Bazen bunu yapabilecek kadar güçlü ve ona destek olan dünyalar iyisi bir kocası( her ne kadar şu an görevde olsada) olduğu için onu çok şanslı görüyorum.. Ama en çok üzülüyorum..Kendiğiliğinden bir bebeği ellerine alamadığı için..

Sonra güvenilmez olduğuna kalıbımı basacağım Kemal in bana hayatımın akşamını yaşatmasını sadece izliyorum şuan.Telefonlarına çıkmıyorum.Mesajlarına cevap vermiyorum..Çünkü kimseyi üzmek istemiyorum..Onunla tedavi olmak istemiyorum..Evet bir başkası tarafından sevilmeyen benin onun sevgisi ile iyileşmesini istemiyorum..

Ve o bunu bildiği için ısrar ettikçe ediyor..
''Geçen defa olmadı..O seni aldı..Ama bu defa bittiniz artık.Seni almasına izin vermemek için elimden geleni yapacağım yapıyorumda..İzin ver en azından denememe izin ver.Bak neleri göze aldım senin için..''

Kimse benim için bir şeyleri göze alsın istemiyorum diyemiyorum amına koyayım!!

cambaz

Mucizeler..

Hayatımın en güzel cuma akşamını yaşadım..
Bu kadar gülüp bu kadar ağladığım başka bir akşam var mı deseler yok derim hiç düşünmeden..
Uzun çok uzun zamandır bu kadar mutlu hissetmemiştim kendimi..

Her şeye bitti dediğim anlarda mı olur böyle şeyler bilemedim ki ben:)

Cuma öğlen vakıfa istifa mı verdim ağlayarak..Benden büyüktü uğraşamayacaktım artık olanlarla..Ne gücüm kalmıştı ne sabrım ne de cesaretim..

Akşamüzeri Kemal aradı istifanın kabulu için hastahaneye gelebilir misin dedi.Ok dedim hem Mert'i de görmeliydim artık.Başarılı bir nakil geçirmişti ve ben yakışıklımı daha görmemiştim.

Yol uzundu..Sanırım 3. kez okuduğum ve her defasında farklı bir ruh halinde olduğum Cemal Süreyya' yı aldım yanıma.İlkinde yeni aşıktım..İkincisinde yeni terk edilmiş..Bu defa vazgeçmişlik duygusu ile okuyacaktım.Çok zorladığım her şeyden vazgeçmiştim..

Hastahaneye geldim..Sıfır moral..Arızalı sakat bir ayak..Zorla vakıfın olduğu kata çıktım.Hatta asansöre binmeden Kemal 'i aradım çünkü nedense girer girmez binaya beni ara demişti..

Vakıfın olduğu kata çıktım vee..Adımımı ataratmaz bir şamata ile karşılaştım..Mert tekerlekli sandalyede ağızlığı ile beni karşılıyordu.Bütün vakıftakiler..Toprağın ailesi..

Çok uzatmayacağım..Benim içindi bu kutlama.Mert bana teşekkür ediyordu.Toprağın annesi karnındaki bebeği gösteriyordu.Ağlamaya başladığım zamanı hatırlıyorum ama bütün gece susmadım sanırımki ne ara sustum onu hatırlamıyorum..Vakıfdan istifam kabul edilmemiş.Aksine tüm yetki bana devredilmişti.Bana sürekli sorun çıkaran adam istifa etmiş gitmişti.Kemal in babası bütün yetkisini oğluna devretmişti.Kemal de tek imza ile bana devr etti.Herşey 10 dk da oldu bitti.Hiç sorgulamadım.Sorabileceğim tek insan Kemal 'e bile neden demedim..Avukatımı aradım yasallıklarını onaylattım ve sonra ağlamaya devam ettim.Gördüğüm herkese sarıldım sanırım:)

Her şey tam bitti diyorum bir anda değişiveriyor..Nasıl oluyor neler oluyor anlamıyorum hayatımda.Ama şu anki halini epey sevdim hayatımın..Şamatasız tehlikesiz..İnandıklarım...Tutkularım..Vazgeçtiklerim..

Dedim ya bütün cuma gecesi ağladım..Çıkarken Kemal hadi dedi kutlayalım bunu hayır dedim..Yalnız kalmak istiyorum...Biraz da yalnız ağlamak istiyorum..Hiç ısrar etmedi bir taksi çağırdı.Hiç birşey beklemiyorum dedi.Hayatımda bana öyle şeyler öğrettin ki teşekkürler diyebilirim sadece dedi..

Emeklerim,heyecanlarım,tutkularım boşa çıkmamıştı...


PS: Anlatılacak koca bir haftasonu ve yeni bir maceramız var 1 ay sürecek..Ama bunlarıda yarına bırakalım..
Kitap için o kadar kararlı olduğumu anlayan yayın evi süresiz uzattı yayın tarihlerini.Sen biraz düşün dediler yinede ama bilmiyorlar ki.. Neyse boşverin..

cambaz

.....

Yahu amma içini dökmek isteyen takipçim varmış.Anasını satayım etmediğiniz küfür kalmadı kitaptan vazgeçtim diye.Ne oluyoruz yahu?
Yayın evinden de haber gelmedi sözleşmeyide imzalamıştım oysa.Ama cidden yapamayacağım.
O kadar anıyı yaşanmışlığı tek başıma tekrar yaşamak istemiyorum.
Evet bir kitap yazmayı çok istiyorum ama bu en azından şimdi olmayacak!!

Seni sevmiyorum diye terk edildiğim 7 yıllık bir ilişkiyi içeren kitabı oturup yazmak istemem hataydı.Evet içinde mucizelerim-saçmalamalarım -kayıplarım ve BABAM olacaktı.Ama bu kadar anıyı kötü biten bir sonla tekrar başa saramadım.

Yenilgi ise ok yenildim kabul ediyorum.Şarkıları dinlerken ,ona yazdığım şiirleri okurken yüreğimin sıkıştığını hissediyorum.Ve bunlar olurken kulağımın bir tarafında bütün kötü anıların sesi yerine seni sevmiyorum sesi yankılanıyor!Seni sevmiyorum..

7 yılım sadece ona mı aitti tabii ki değil ama diğer yaşanan herşeyin içindeydi.Babasız geçen 8 yılın,hastalıklarımın,Güneş'i kaybettiğimde,Toprağı kaybettiğimde,hastalığımı atlattığımda..O yüzden yeter dedim ve 100. sayfada gecenin bi vakti bir anda bırakıverdim..

Ve beni istemeyen birini ben çıkarıyorum hayatımdan sonunda.O anılarıda istemiyorum..Hep dediğim gibi ''Ben sevildiğimi hissettiğim sürece seninim!!'' şimdi artık ne hissediyorum ne de seninim..


Belki bir çocuk masalı yazarım ne dersiniz?

Ben sadece eski sevgiliyim!!

Ben ne eski bir arkadas ne bir arkadas ne bir tanidik hic bir şey olmak istemediğime karar verdim hayatında!! Ben sadece eski bi sevgiliyim! Diğerleri gibi..Sıradan farksız..O yüzden çok geç kaldığım bir şeyi yapıyorum çıkıyorum hayatının her yerinden..

Cambaz

Allam ben naptııımmm

Bu kitap yazma işi hiç bana göre değilmiş.
Sürekli geçmişteki şeyleri hatırla.
Yazdığın yazıları şiirleri derle topla..tekrar oku tekrar hatırla..
O zaman dinlediğin şarkıları dinle ki yazıyı toparlarken o anı hisset..vs vs uff çok sıkıldım resmen.Hiç doğru bir zaman değil bunu yapmam için.O anıların hepsinin a. koyasım var çünkü!!

Vazgeçiyorum..Maili attım bile yayın evine ben yapamıyorum dedim.Bakalım adam ne diyecek.Aman yaaa kork kork nereye kadar.Ayy yapmasamıydım.Uff beni sen yaparsın diye ikna edecek biri yok ki etrafımda.Evet gaza ve yüreklendirilmeye ihtiyacım var ne olmuş.Siz her boku kendiniz yalnız mı yapıyorsunuz ayy maşallah..Tövbe tövbe...
A.q. bütün yakın arkadaşlarım bir anda singlelıktan couple durumuna transfer oldu.Ne oldu eros hepsine mi kodun geçtin? Bu sebeptendir ki sürekli yeni aşk yaşama durumlarındalar.E hal öyle olunca beni destekleyecek bi insan evladı kalmadıııı.Zaten kitabı da beni destekleme rolü üstenmeye meraklı 3-5 salağada anlatmam herhalde ,bilen insan bir elin parmaklarını geçmiyor...Offff daraldım.
Yapamayacağım gerçekten olmuyor:( İki ileri bir geri gidiyorum.Pes ettiğime inanamıyorum.Bakalım yayın evi ne diyecek:/


cambaz ,sik kafalı!!

Masal

Adam bana masal yazmış..
Epey de güzel olmuş ne yalan söyliyeyim.. Ama anlatamadığım bir şey var ki ben o masalı elimdeki herhangi bir yazi gibi okudum hepsi bu..
Değil etkilenmek tebessum etmedim. Epey guZel olmus dedim icimden..
Oysa ben bana yazilan notlari saatlerde yuzumdeki o salak siritma gitmeden defalarca okuyabilen biriydim..

Normal egolari olan bir kadın olmak istiyorum. Egolarini sarip sarmalamak icin elinden geleni arkasina koymayan bir kadin olmak istiyorum.Ama yapamiyorum ne taktik ne yaralarimi sarma çabası bir halt yok bende.. İstediğim o guzel kahkahalarım.. Ve istedigim sadece huZur..


Cambaz
Cumartesi

böyle bir sabah

.....
Böyle bir sabahı yaşamak için insan katil olabilir ve insan bu kadar özlemekten ölebilir..

Kahperengi


bu sabah tamda böyle hissettim...


cambaz..

hayaller gerçek olsaaa:)

Bu kadar hızlı değişeceğini biliyordum her şeyin..

15 Aralıkta bir hayalim daha gerçek oluyor..

Öperim severim yalarım yutarım hepiniziiii:)

cambaz,( hayal mahsülü )

..

.........

Ortak bir arkadaşımız öyle bir sarstı ki beni hafta başı..Bitti dedi..İnan bana bitti..

O an anılarım sanki saatte 100km hızla gelen bir rüzharın peşine takıldılar..Beylerbeyinden havalandılar Frankfurt'dan kalan anıları aldılar ve benim bilmediğim topraklara savurdular..

...............

cambaz..

kadın kadın ..

Dün yazının devamını yazamadım çok çok özürdilerim..

Ama dün başıma gelenler şimdiye kadar yaşadıklarımın hepsini tokatlar hatta kim vurduya bile tekabül ettirebilirdi.O konudan bahsetmeyeceğim daha doğrusu bahsedemeyeceğim hem yasal hem beni ağlatmaya başladığı gerçeğini göz ardı edemiyorum şuan.

Dün ilacı içtim.Hakan tabii doktor edasıyla geldi yanıma neyin var dedi panikle.Bir adım geri çekildim.Panik yok dedim ölmüyorum.Kadınsal ağrılar.Hadi dedim oturalım biraz.

İrem iki sade sakızlı türk kahvesi diye seslendim sevgili minik sekreterimize.Unutmamışsın dedi.Dedim hatırlanacak birşey değil seninle en sevdiğim şey türk kahvesi içmek..

Hayır Hakan dedim.Ki evet diyecektim sana.Çünkü haklısın beni sevmeyen biri için hayat bekletilmeye değmez.Bunu çok önce anlamıştım zaten senden çok önce..
Ama geçtiğimiz hafta bana vakıfın itirazına başvurma dediğin anda başımdan kaynar sular döküldü..Sana aşık değilim sevmiyorum ama istersem yapabileceğimi biliyordum.Çünkü ben kurbaga aşık olarak başlamadım hatta ilk 1 yıl umrumda değildi.6 aydır çıkıyorduk 3 gün konuşmadık diye kapıma gelmişti beni terk ettin sandım diye.Ama o bir yıl onun tutkularını bağlılıklarını gördüm ve aşık oldum..Sen benim tutkularımı anlamadın.Ve ben anladım ki senin hayatında tutkulara-bağlılıklara-inançalara ve bunlar için kendi hayatından vazgemelere yer yok.Hadi senin hayatında yok ok ama sen benimkilerede önem vermiyorsun vermeyeceksinde dedim.
Sen bu vakıf için hayatından vazgeçebilirsin yani dedi.Vakıf için değil ordaki çocuklar için dedim.Yüzüme öyle anlamayan bir ifadeyle baktı ki içim dondu.Elimi tuttu ve ben sana bu kadar deli olduğun için aşık oldum ama dedi..Ki ben o ara elimi elli kere geri çekip hala kulagımda olan kulaklıkları cıkarmıstım bile.
İçim ürperdi.Aylardır yıllardır elimi ilk defa bi yabancı tutuyordu.Sanki kızgın bir demiri ellemişim yada bir buz parçasını elime bırakıvermişler gibiydi.Heyecan değildi canım yanmıştı hemde 6 yaşındayken sahilde yanlışlıkla üzerine bastığım ateş gibi yalmıştı canımı hissettmiştim fiziksel olarak..

Onunlaydın haftasonu ve etkilendin dedi.( bu cümleden sonra neden hala sakindim bilmiyorum) .Dedim ki senide istemiyorum..Onuda istemiyorum..Seni istemiyorum çünkü sende bir gün aşık olacağım bi ışık bulamıyorum.Onu istemiyorum çünkü beni sevmeyen birinin hiç bir şey hak etmediğini biliyorum.Yani anlayacağın eski halimize geri dönelim Hakan bunun için hiç bir engel yok öpüşmedik sevişmedik dedim..Benim böyle acık sözlü olmalarıma alışkın olduğu için gülmeye başladı.Hadi dedim işim gücüm var git artık:)Yarın sabah kahvaltı? dedi. YEap diye zıpladım bana bunlarla gel..

Sabah hisarda buluştuk.Dün gece öyle içmiştim ki tek başıma, sabah kalktığımda hala kafam iyiydi.Aramasa unutabilirdim bile söz verdiğimi.Vakıf toplantısı sonrası olanları ona anlatmadım nedense.Çünkü anlamayacağını düşündüm gerek yoktu.
Anladığını düşündüğüm bir kişi var ama artık onada anlatamam..

Ajansa bıraktı beni pazartesi dönüyorum ama ağustosda burdayım bi bozcaada yapalım kite yaparız ne dersin dedi.CA da gelirse olur dedim.O da CA benimle tuvalete gelmez biliyorsun çok kibar red ettin beni dedi..

Gulumsedim indim.Arkama bakmadım ama onun baktığını biliyordum.

Keşke sizi çok sevene hemen aşık olabilme butonu olsa hayatta.Ya da ben daha kadın kadın olabilseydim..

cambaz

Toronto

-Sekreter:Cambaz Hanım biri geldi toplantı odasında sizi bekliyor.
-Kimmiş kızım yok mu ismi cismi?
-S: Sordum söylemedi.Toplantınız varmış.
-Hay a.q. sabahın köründe ne toplantısı!!

Telefonla konuşarak girdim toplantı odasına son 30 dk dır CA ile konuşuyordum zaten.

Bir an nefesim kesildi şaşkınlıktan CA aloooooooooo alooooooooooooo ordamısın die bağırınca kendime geldim.Kapatıyorum arayacağım seni dedim.Kim geldi bee kim gelebilir ki!! Benimki gelemez yaa kim o gelen Cambaz derken kapattım telefonu.


Gelen Hakan dı.Kanada dayım derken aslında 3 gündür Türkiye deymiş.Beni denemiş miş..Ama bana kendini göstermeden bir karar veremeyeceğimi anlamış mış..Ayakta elimde kahve fincanı kulağımda kulaklık gayet saçma bir halde dinledim bir 15 dk.
Evet dersem Türkiye'de yaşamak istemediğine karar vermiş.Kanada'ya gidecekmişiz Toronta ya.Bunları bana söylemesi gerekmiş.Ben neden telefonlarını açmıyormuşum?Ne düşünüyormuşum? Zaten diğer tarafta her şey ortadaymış.Yani ben beni sevmeyen biri için mi ona hayır diyecekmişim. ( bir ara kapıya doğru yöneldim sesimi çıkarmadan odama gidecektim sonra dedim bu adamın babasının senin üzerindeki hakları için kal cambaz)

Önce sustum bu arada telefonlarım susmuyor kapı sürekli çalınıp cambaz hanım filanca falanca diye bölünüyordu konuşma.ve benim olmayan konsantrasyonumun içine ediliyordu..

Önce hoşgeldin diyebildim.Sesim bir yerlere kaçmıştı..

O o arada bana burası için önemli birisin.Ama inan bana Toronto da daha mutlu olacaksın dedi.O konuştukça ben dahada susmak istiyordum.Sesim içimde bir yerlerde eriyordu..

Her şey film şeridi gibi geçti önümden..

Sonra ne mi oldu? Aklıma regl ağrısından ölmek üzere olduğum geldi ve kapıyı açıp İrem ilaçç diye kükredim.Böylede şapşalım kabul ediyorum.

Sonrası..Sonrası şimdi değil...Toplantıya çıkmam lazım.Akşam maçtan önce yazarım..
Ama o film şeridinde olanları görmeyi eminim çok isterdiniz..



cambaz

;)

Dünkü uzun posttan sonra kısacık yazıp kaçıyorum:)
Su akar yolunu bulur derler ya işte tamda öyle bir pazartesi sabahı...
Hayatın sizi bir yerlere götürmesine izin vermeyin ama değişimler yapacagim derkende bosa kurek cekmeyin.Bazen aliskanliklarinizin aslinda en buyuk mutluluklariniz oldugunu gec anliyorsunuz.Aman dikkat..

Öpucux

Cambaz