azad edildim..

Azad edildim..

Sonunda ..

ve tek bir şey söylüyorum onunla ilgili..Mezardan babam çıksa gelse bi bardak su ver ona dese,ve ben babamın geri gideceğini bilsem dönüp bakmayacağım ona..Böylede büyük bir yemin edecek kadar azad edildim..

Daha öncede demiştim ya hayat üzülecek kadar uzun değil..
İç yanmalarına engel olamıyorum evet ama ben yangınımı kendim söndürebilirim..
Kimseye ama kimseye ihtiyacım yok..

O bu şu bla bla bla..Hiç biri ile egomu tamir edecek değilim..

Ne derseniz deyin ayıplayın yargılayın ama o 7 yıldan fazlası ile pişmanım son hissettiğim tek gecelik hissiyatından sonra..Yakışmadı ..

diyeceklerim bu kadar..



PS: İnan Kıraç a anlattığım proje gerçek olacak..Proje benim değildi ama hayata geçirecek olan benim üzgünüm..


cambaz

okuma kötü bi yazı..

nerelerdeyimmm
ankara antalya..bırazdan da istanbul..
4 gündür ufaklığımla birlikteydim nasıl güzel geldi..harikaydı tek kelimeyle..
antalyadayım şimdi..çok sıcak..sabah erkenden kalktım..sahile inip hafif serin suya attım kendimi..yarım saat güneşden yedim..güzeldi,yorgunluğumu aldı bıraz..

yarın akşam zuhal olcay konserine gidiyorum..önce yıldız çatıda yemek yiyeceğiz sonrasında güzel şarkılar tınlayacak kulaklarımızda..grubun çoğunluğunu tanımıyorum ama umrumda değil aslında..

cumartesi akşamı birşeyler yapasım var..napsam acaba...uff..çok dışarlardayım bu aralar..hiç de eve giresim yok..

lunaparka gitmek istiyorum ben yaa..

bugün keyfim düşük aslında.neden bilmiyorum..sadece yıldızım düştü..fena halde ilgi arsızı boyutundayımm..birde sıkıldım sanırım düzensizliğin düzeninden..
ben haftasonu planları yaparken kendikendime herkeste benim için birşeyler yapıyor.biri diyor tüm gün benimle ol ne olurrr( kendisi yeni evlenıyorda,ve benim gelinlik ,ayakkabılar, kına gecesı merasımı alışverişi çekebilecek halım yok zaten geçen cumartesi peşinde köle olmuştum..)
biri diyor motorla ağvaya gidelim..biri diyor kızlar gecesi yapalım içelim sapıtalım sabaha hatırlamayalım...amannn.butun haftasonu evde oturmazsam şaşırmayacağım..

bugün aklım dağınık..bugün herşeyi tepetaklak düşünüyorum..bugün görmezden geldiklerim yine gözümün içine sokuluyor..bugün ilgilenmeyeceğim diye yemin ettiklerim hayatımın içine ediyor..bugün 8 ekim 2009..cambaz hemen şuan çok geleceğe yada çok gerilere gitmek istiyor...

neyse ben kaçar.uçmam lazım..kaçmam lazım..bence benim tepetaklak olmam lazım...

cambaz

sizi seviyorum en azından birçoğunuzu..

ve bu haftaaa

sevgilimmm macaristanda :(o ülkeyi sevmıyorum sevmeyeceğim hatta hep nefret edeceğim,ığğğğğğğğğ
ben istanbuldayım ama haftasonu umuyorumki izmir semalarında olacağım...
dün gece evde film izlerken her ayak sesinde sanki sevgilim gelıyormus gibi hissettim
projem başladıııı ve anladım kiiiii benım migrenım strese bağlı:(
ve migrenımın tek ilacı kurbağa yemek:D
çok fena mali krizdeyim allam allam izmire sanırım otostop çekerek gidicem:( böhüüüü kriz sonunda benide teğet geçti....
ayakkabı bulamıyorum.mevsimlik ayakkbı bulamamanın verdiği sinirle hala ugglarımı giyiyorum:(
sevgilimle bozcaada planımızı uygulamak için can atıyorum:(
pazar günü yaptığım yemek hala bitmedi ayyy hala onu yiyorum,bööğğ

lütfen lütfenn izmire gidebileyim...
1 mayısda dikkat dikkat....

cambaz..

sanırım biraz uzun bir hikaye..

ne zamandır yazmıyorum değil mi?

kaç zamandır doğru düzgün yazılardan mahrum bırakıyorum kendimi..oysa nasıl yazardım kendi kendime 3 cümlede olsa her gün yazardım..bazen kendimi ağlatırdım bazende sizi ağlatırdım.Yorumlarınızı yazmaz böylece kendimi bu günlüğün efendisi sanırdım..Bugünlerde yazarsam neler döküleceğini biliyorum dilimden..

korkuyorum..bu yaşadığım şeyin büyülü bir rüya olmasından korkuyorum.Birinin beni uyandırmaması için dualar ediyorum..

neler anlattım size sevgilimle ilgili..

bazen bana salak dediniz hala olup bitenin karşılığında ondan sevgiyle aşkla bahsettiğimde..Bazen değmez dediniz kendine bunu yapma diye yorumlar yazdınız..bazen bak o senden başka bir tende seni aramaya bile cesaret ediyor kaldır başını gökyüzü hala mavi hala sen gülüyorsun diye teselliler ettiniz beni..

koca bir yaz hastalığımın beni hayattan tamamen kopardığını düşündüğüm her an yazdım ..ona ihtiyacım olduğu ama onun bunu anlamadığı yada anlasada ayaklarında tonlarca beton olduğu için gelmediği zamanlarda buraya yazdım..onsuz olan bütün satırlarımın hiç olmazsa 3 noktalı bitenleri onun içindi..satır araları oydu..

ilaçların yan etkilerinden ayağa kalkamayıp sesinin bana iyi geleceğini bildiğim zamanlarda onu aradığımda sinemadaydı..

sarayburnunda oturup daha 5 kür daha var dediklerini öğrendiğim gün nerde olduğunu bilmiyordum..

ama haklıydı biz ayrıydık..hayatlarımız nefeslerimiz zevklerimiz herşey ayrıydı artık,benim beklediklerim anlamsızdı..sadece gökyüzümüz aynıydı..

sonra ben silkindim,deri değiştirdim.iyileştim.kürlerimi bitirdim.gökyüzü yine mavi oldu.yine alkol alıp derin sulara atladım.ölüdenizde sabaha kadar içip bağıra bağıra şarkılar söyleyip kendimi ,bu iletten kurtulduğum için kutladım.

Onu unutmam gerektiğine karar vermişken bir gece bu kararımın doğruluğunu gözlerimle gördüm..o gecenin kalanını hala hatırlamıyorum..

Etrafımdaki erkekleri hep görmemezlikten geldiğimi fark edip kendime kızmaya başladım,hatta bu arada evlensen hayatın ne tuhaf olur diye kendi kendimle kavgalar bile ettim.Ama kimseyle gözgöze gelemedim..Kimsenin göz rengine bakmadım-bakamadım..

Sonra herkesi resetledim..kendimide..bitti dedim..9 ay oldu artık..ve ben bu 9 ayda kendi hayatımı kendime yenıden verdim..

sonra onu yine gördüm..gözlerini...kirli sakalını..kocaman gövdesini..ve herşeyi unuttum..onsuz nekadar acı çektiğimi..sevgisini aşkını bırakın, tüm onsuzluğumda yaşadığım herşeyi unuttum.beni yalnız bıraktığını-sevgisinden çok arkadaşlığına ne çok ihtiyacım varken olmadığını.bildiğim tek şey onu ne kadar çok sevdiğimdi..onunla ne kadar eğlendiğim..ne kadar güldüğüm ..

herkesi unuttum ..yalnız yaşadığım herşeyi..beni ne kadar üzdüğünü..

hatırladığım tek şey onunla mutlu olduğumdu.kimi nasıl karşıma alacağım umrumda bile değildi..onunla hiç keşke dememiştim hiç pişman olmamıştım..yine demezdim yine olmazdım biliyordum..

aradan 5 ay geçti..nasıl mutluyum..nasıl huzurluyum..onunla olduğum her an hiçbir kötü günü hiç bir kötü anıyı hatırlamıyorum..arada bensiz ama başkasıyla olduğu zamanları hatırlayıp üzülüyorum canım yanıyor hiç yanamayacağı kadar kabul etmekte zorlanıyorum ama hemen unutuyorum ona bakınca..yanağıma kondurdugu öpücük bu kadar mı değerli benım için sen diyorum cambaz nasıl sevmeyi başardın bir erkeği böyle..

hele bu son zamanlarda..aynı hayatı yaşıyoruz hiç yaşamadığımız kadar..yanyana iken farklı şeylerle uğraşabilecek kadar birlikte nefes alıyoruz.ve ben bundan hiç şikayetçi değilim.resetlendim-resetledim ve fark ettim ki en iyisi bu..

16 nisanda yazdım en son yazıyı..hayal etmiştim ki akşam eve döndüğümde bu güne özel birşeyler görürüm..ve onu evde bulurum diyordum antremana gitmez bugün..yanılmıştım,sevgilim evde yoktu..ve o güne özel bir şeyde..ama..tüm evi toparlamış ve evin her köşesine notlar bırakmıştı.

-yatağı topladım

-yok artık senin eşyalarını da ben toplamıyım istersen

-tv kablolarını kontrol et

-çok güzel uyuyordun uyandırmaya kıyamadım,bu sana değil okuma furbye yazdım:P

-ocağı silmedim,üşendim kusura bakma:)

-bulaşıklar için vaktim kalmadı ama ketıla suyu bile koydum

.......

ve bunun gibi birçok not..her birini okurken 16 nisanı unuttuğu için duyduğum kızgınlık geçti..eve geldi..en önemlisini bulamamışım meğer.Yatağın içindeymiş, VE EVET SENİ ÇOK SEVİYORUM..

sesimi çıkarmadım..yemek yedik.aldığım şarabı açtık ve ilk kadehte 16 nisana içelim dedim..yüzü allak bullak oldu..ama kızamadım..herhangi bir günde sırf bütün keyfim yerine gelsin diye bana yaptığı güzelliği harcayamadım 16 nisan yüzünden..

....

şimdi bunları niye yazdım dimi..ben çok korkuyorum..hiç olmadığımız kadar bizken..yine ben ve o olmaktan korkuyorum..bana kendini bu kadar alıştırmışken herşey yerle bir olacak diye korkuyorum..ben herşeyi son bir kez baştan başlatmışken birşeylerin gelip bunların hepsini elimden almasndan korkuyorum..evet ben yine aynı benım umursamaz boşvermiş laklak yapan..ama biz kelimesini boşveremıyorm...

bütün bu yazdıklarımı okuyunca çok güçlü olduğumu hatırlıyorum..ben güçlüyüm..yalnız bile olsam..ama güçlüyken mutlu değilim..ben onunla hayatı yaşıyorum..ve bundan başka hiç birşey istemıyorum..

biliyorum sıkıldınız..özürdilerim..çok duygusalım yada gerçekten korkuyorum..

sizi seviyorum en azından birçoğunuzu..

cambaz

kısa kısa cambaz 2

bu aralar öyle uzun uzun yazamıyorum yine kısa kısa...

cumaretsi günü çok çok güzeldi...

umut ocakbaşında sevgilimle başbaşa çok güzel bi yemek yedik...

ardından taksımde bir aşağı doğru yürüyüp yeni mekanımıza gittik.laklak muhabbet...

ben bu adamı seviyorum sanırım...:) tamam sanırım fazla oldu:) seviyorum...

aslında uzun uzun anlatacaklarım var...

kardeşimde tükürük bezi taşı çıktı:( onunla uğrasıyoruz ...allahtan çözülmeyecek bir dert değil:)

annemin cüzdanı çalınmış cumartesi günü yine allahtan çalınırken fark etmemiş:)yoksa çok korkardı..

sevgilim sen bu satırları okurken ben seninle çok uzaklarda olmak istiyorum..çok uzaklarda ama...neresinin olduğu gerçekten önemli değil..sadece seninle İstanbul da olmak istemıyorum...

bugün çok yorgun hissediyorum kendimi sanırım psikolocik:(

çiçek beslemek istiyorum halaaaaaaaaaaa,
artık güzel yazılar yazacağım söz.çok yoğunum o yüzden vakit ayıramıyorum itiraf ediyorum..

ben burda birinin 1 kez yazmasını istiyorum..kim olduğunu o kendi anlar diorum...ve cevap bekliyorum..

cambaz...

30 kasım

barışmıyor,kızımız fena bozulmuş yazdığım ve onun hemen sildiği yazıya..
neyse o bozulsada köpürsede yapacak birşey yok.Amsterdama gidemez ise -ki Gül ün babası çok rahatsız.Sanırım cambaz tüm duygusallığı ile gitmek istemeyecek- İtalya ya geliyor buraya.Ayın 24 ü gibi gelecek sanırım.Yeni yılı burda geçirmesini istesekte natali ve ben kızımız yok benim başka planlarım var dedi tersledi beni.Natali ile evlenmekten vazgeçmedim bu arada..vazgeçebilmeyi çok isterdim ama hayır.burdan beni okuyanlar kızıyor belki ama sırf beni çok seviyor ve mükemmel bir eş olacağı için evleneceğiz..onun beklentisi de romantik sevgi keebeği bir eş değil.Tam mantık izdivacı anlayacağınız..1 kişi ile evlenseydim dünyanın en romantik eşi olurdum en inanılmaz heyecanları yaşardık birlikte..ama kendileri dünyanın en haylaz heyecanlarının peşinde.Az önce konuştuk.kendini çok iyi hissetmiyormuş.Benden birşeyler saklıyor olduğunu düşünüyorum.Benimle konuşuyor ama ayrıntılara girmiyor küsüz diye..haftasonu güzelmiş..keyfi yerındeymiş kızımızın..ama ben Gül den öğrenirim ayrıntıları...yarın sabah dönüyorum Roma ya.Bizim kız bir inat görüşmedi benimle yaaa.Şuan biliyorum ki evde yatıyor iki seksen.Kurbağa ile ilgili gelişmeler var biliyorum,hissediyorum.Barıştık dese şaşırmayacağım ama bu kadar hızlı olmamalı değilmi? yok ama benim cambazım biraz düşünür değil mi? düşünür düşünür..kulağımda sesi çınlıyor aynen şöyle derdi bu yazdıklarıma yorum olarak;

''Allahım Allahım Kaan ben ne yapıyorum böyle,hem çok mutlu hem çok şaşkın hem çok herşey olur mu yahu bir insan..?benim içimde kaç cambaz yaşıyor yaaa,ötenazi hakkımı kullansam sen bunların birkaçını öldürsende ben rahat etsem doktorcum derdi..'''ve basardı o şen kahkahasını..

hadi gittim ben çok efkarlandım..

sevgiler

doktor K.

26 kasım

çok fena dedikodularım var..ama vaktim yok oturup düzenleyip yazmaya..cambaz gibi yapayım biraz,arkası yarın :) ama cidden cambaza özel çok çok özel haberler ile burda olacağım.Akşama yazarım diye düşünüyorum.Roma ya döndüm.Yarın Atina ya geçmeden kızımıza verdiğimiz sözü tutalım ilgilenelim onun bebeği ile..Dün arayıp ciyakladı o kart sesi ile:) ama tek birşey biliyorum,blogdan uzaklaşmak iyi gelmiş kızımıza neşeden ölecek..
şimdilik sevgiler

doctor K.

sıkılan varsa söz yazmayacağım

bu kız bu enerjiyi bu mutluluğu nerden buluyor lütfen biri bana anlatsın.telefonda kahkahadan anlatamadı olanları bende hiçbirşey anlamadım.birisinden çiçek gelmiş ama çiçek acayip büyükmüş.anladığım tek nokta bu.ve buda diğer orkide ağacı gibi kendini ofisin salonunda bulmuş.ee bırde bir iş teklıfı var.yanı cambaz cidden kıskanıyorum bu hallerini ya.bu ne neşe bu ne hayat enerjisi bunlar ne planları ya..bunu al böyle oturt eve bak bak gül.bu böyle değildi ama yine çok gülerdi ama çabuk bozulurdu keyfi.şimdi yok hep neşeli hep gülüyor.hastalığından sonra böyle oldu.kimseye kızmıyor kimse ile kavga etmıyor herkese bır yol buluyor..bazen kötü olaylar işte böyle iyi bir şekilde etki edebiliyor bazı insanlara.cambazcığımıza da böyle oldu.aman nazar değmesin.ben bu gece nöbetçiyim,bugün bana anlattıkalrını paylaşırım belki sizinle.buarada benden sıkılırsanız söyleyin yazmam..cambaz okurlarımı sinir etme sıkma dedi çünkü..tek yorumunuzla bırakacağım,kızdırmam cambazı daha okadar yemedim kafayı:)