hastalık Gibi Sizden Bir Şeyler Götürmeden..

Beklenen gün bu gündü.
Onca gün çektiğim eziyet ,iğneler tahliller bu gün belli olacaktı.
Ama herşey perşembeye kaldı.Neden diye sormadım bile.Ok dedim kapattım telefonu.
Daha ne kadar erteyebilirim ki..Düşündüm sonra ama bu defa benden bağımsızdı..

Neyse daha bir üç gün daha kelebek modeli yaşayacağız.

Günlerdir ciddi anlamda kendimi inanılmaz önemli değerli hissettiren biri var etrafımda.Nasıl anlatsam size bilmiyorum ?Asılmak deseniz asla değil.Beklenti deseniz mümkün değil yok..Anlattığım şeyleri asla unutmayan ,sürekli kendime çok haksızlık ettiğimi söyleyen ,yaptığım şeyleri gerçekten önemli değerli bulan ,sadece ben değil onun bildiği çevremlede ilgilenen , ağlamalarıma-asabiyetime-hırçınlıklarıma inanılmaz bir olgunlukla abartmadan büyütmeden söylenmeden yaklaşan ve bunları o kadar normalmiş gibi yapan birinden bahsediyorum.
Kendinizi prenses gibi hissetmekten bahsetmiyorum kendinizi fazla yada eksiklerinizle yukarıdan görmenizi sağlayan birinden bahsediyorum.

Ve bunu yapan bir kadın değil bir erkek.Ayrılık sürecimi,hastalık sürecimi hep çözümsel ve sakin yaklaşımıyla bana sanki gündelik hayat gibi yaşatan birinden bahsediyorum..

Kim olduğunun hiç bir önemi yok sadece bana ne kadar iyi geldiği ve gerçekleri ne kadar net görmemi sağladığı için iyi ki tanımışım onu.Benim ne kadar önemli olduğumu hatırlattığı için.Yaşadığım her iki zor dönemde de benim elimden geleni öncesi ve sonrasında yaptığımın farkına varmamı sağladı herşeyden önemlisi.

Evet maalesef ben elimden geleni yaptım.Biten ilişkimin her safhasında da hastalığım her aşamsında da gerekeni hatta daha fazlasını yaptım.Şu an yaptıklarım hem eski sevgiliye hem hastalığıma fazla geliyor aslında.Bunu anlamamı sağladığı için bile iyi ki var..

Psikoloğum falan değil..Sevgili adayım vs hiç değil..

Ama anlıyorsunuz ki size kendinizi siz gibi hissettiren biri gerçekten çok önemliymiş..Hem de bencilleşmeden, hastalık gibi sizden bir şeyler alıp götürmeden..

Cambaz

?

Bize kendimizi prenses gibi çok degerli ve onemli hissettiren ama zerre etkilenmediğiniz erkekleri ne yapiyorduk?

Yeni hafta,,,

Ne garip günler yaşıyorum bu günlerde .
Hem hüzünlü hem karışık hem neşeli bir o kadarda yoğun bir o kadar da sakar:)
Ayağımı incittim hem de ne incitmek robocop gibi garip bir aparat takıyorum şu an.
Ofise gitmedim bu hafta.
Ayrıca iğnelerim her güne çıktı.Pazartesi günü umuyorum herşey bitecek.
Önümüzdeki hafta bir çok şeyin netleştiği bittiği bir hafta olacak sanıyorum.
Hazırım artık bekliyorum.
Hayatımla ilgili hiç bu kadar net olmamış ne istediğini hiç bu kadar güzel bilmemiştim.Bakalim neler olacak?

Cambaz

karar zamanı..

ya ben ya herkes..

:)

yazmak istediğim öyle şeyler var ki..
ama toparlayamıyorum kafamı..
İki ayda neler düşündüma rtık ne istiyorum ne istemiyorum..hepsi toz bulutu gibiydi ama artık çok çok net bir manzara gibi aklımda..
Bunların dışında,
söyleyebileceğim birşey var ki kızlarımı çok çok özlemişim ve bundan sonra kimse onların önceliklerini alamayacak..

ben yağan karı izlerken senin gözlerine başkaları bakıyor şimdi

Bu arada aşağıda anlattığım olay olalı neredeyse 1 ay oluyordu.
1 aydır kumralmavigözlü çocuk sevgili adayım olabileceğine öyle emindi ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim.
facebook dan ekleme ile başladı sonra sandım ki davetiye seçme aşamasındayiz.Her yerde karşıma çıkıyor yanımda gördüğü herkesle tanışmaya çalışıyor vs vs.
Sonra bir gün akşam yemeği .... nerde die bir emsaj attı.ki 6,5 yılın içinden çıktığımı, iyi olmadığımı aklımdaki soruların cevaplarını bulamadığımıda biliyor üstelik.
gelip gelmeyeceğimi bilmiyorum dedim.Sorun değil beklerim dedi.
Gitmeye karar verdim istemeye istemeye!! çünkü gidersem ve etkilenirsem 6,5 yılıma veda edecektim.ve beni sevmediğini bildiğim eski bir sevgili olsada o yıllardan kalan bunu istemiyordum.Ama doğru olan herkesin yaptığı gibi hayatıma devame etmekti.
Ofisten alayım seni dedi yok dedim kendim geleceğim.
Taksiden indim..Öyle yavaş yürüyordum ki biri arasın kızım sen benimsin sikerim ebeni git evine otur desin diye bekliyordum resmen o bebek adımlarımda ,bunu kendi beynimden saklamnın bir alemi yoktu!!
Kapıya kadar geldim..Birden arkamı döndüm hey taksiii diye bağırdım ve taksiye binip eve döndüm..
o esnada aynı anda bir mesaj gitti gitmedim diye..bir mesaj geldi ben burada yağan karı izlerken senin gözlerine başkaları bakıyor diye..

...

hafızam ahh ahhhh

Yer Akmerkez,kahramanımız Cambaz arkadaşlarını bulmaya çalışmaktadır.Her ikisininde telefonu cevap vermez.Şaşkın şaşkın dolanır.Ki zaten Akmerkezden de nefret eder,Etilere hala alışamamıştır falan filann..

Arkasını bir döner aman allahım o gelen de ne öyle.Kumral 1.80 boylarında mavi gözlü bir afeti devran .Önce derki Ya Rab sen neler yaratıyorsun.Sonra ene bir bakar Kumralmavigözlü ona doğru gülerek gelmeye başlamıştır.Aman Allahım tanıyorum der içinden ama nerden.Allahım adı neydi kimdi lan bu özene bezene yaratılan ?

Konuşmaya başlarlar ama epey tanışık bir halde.( Ayy sıkıldım böyle anlatmaktannn)

Allahım kafayı çizicem çok iyi tanıyorum ama hatırlamıyorum ne adını ne nerden tanıdığımı vs vs..

Kumralmavigözlü:Eee ne yapıyorsun burda

Cambazın beyni: Allahım kim lan bu neden bu kadar samimiyiz?
Cambazın ağzı: Arkadaşlarımla buluşacağım onları bekliyorum,Sen?

Kumralmavigözlü:Burda çalışıyorum Ünal Aysal ın elektrik firmasında .

Cambazın beyni: Ahanda hatırladım okuldan olmalı kesin okuldan..
Cambazın Ağzı:Aa ne güzel bende 3 ay oldu yeni şirketime geçeli ama ne Akmerkezi ne etileri sevemedim.

Kumralmavigözlü:Neden yahu gerçekten güzeldir.Ama sen güzel havaları kaçırmışsın baharda çok güzel oluyor bak burası.

Cambazın ağzı: Bilmiyorum valla ben sevemedim

Kumralmavigözlü: Bak yemeğe gel bir öğlen ben sana güzel yerlerini gezdireyim.Yaz bakalım numaramı.

Cambazın beyni: Allahım ne diye kayıt edeceğim çocugu allahım görecek ki şimdi ayyy sanırım terden telefonu elimden düşüreceğim.x mi yazsam yoksa y mi ?Ulan neydi bu çocuğun adı.Hay Allahım kesin kanser beynimede sıçradı .Allahım öleceğimi söylemedi kesin bu it doktorlar...

O esnada telefonu çıkardım tam o numarayı söyledi ben yazdım ki....

Kumralmavigözlü: Bence sen beni ne diye kayıt edeceğini bilmiyorsun..Adım soyadım..

Allahım o an Akmerkezin temeline gömülmek bir daha çıkmamak istedim.Başladım gülmeye nasıl gülüyorum ama epey kahkaha falan atıyorum.Sinirim bozuldu..

Cambazın ağzı:Yaa cidden çok özürdilerim ama hatırlamıyorum.10 dk dır konuşuyoruz ve düşündüğüm tek şey adın ama yok yani sabaha kadar düşünsem hatırlamam .( bu esnada gülmeye devam ediyorum)

Kumralmavigözlü: ok yahu sorun değil ( oda gülüyor)

Cambazın beyni:Yiğitliğe bok sürdürme cambaz hemen zeytinyağı ol hemen hemen...
Cambazın ağzı:Sende beni hatırlamazsın cambaz diye kayıt edeceksin..

Kumralmavigözlü: hayır hatırlıyorum cambaz .....( soyadım) ..
Arayacağım yemek için..

Dedi ve gitti.Allahım yerin dibine mi girsem.Adam o zor adımı ve soyadımı bile hatırlıyor...Ne yapsam ?..Her santimetrekarem kıpkırmızı oldu.Hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum.Bir yandan da Allhım bu ne özgüven yaa adam resmen sen beni hatırlamadın kasma dedi..
ben böyle ne yapacağımı bilmez utançdan ölmek üzereyken kızlar geldi.Bir tanesi ile aynı okuldan mezunuz.Olayı anlattım.Çocuğun adını söylememle çığlık atması bir oldu.Kızzzzzııımm o okulun idolüydü peşinden koşmayan yoktu.Fakülteler arası kavga sebebiydi dedi.Ben iyice yok artık oldum.Bir yandan da diyorum Allahım ben neden bilmiyorum ben neden hatırlamıyorum lan böyle cillobu:D
Neyse olan olmuş ben rezilliğimle yaşamayı öğrenmeye başlamıştım.

Bütün gece beynimi yediler.Zaten sen o kurbağadan başkasını görmedin ki kör aptal da bilmemne de..Ama bir taraftan da onlara malzeme verdim diye acayip seviniyorlar.Bir yandan çocuğun egosunun içine ettiğim için evet evet bütün kızlar çocuğu hatırlamanın ötesinde hayallerinde yaşatırken sen onu hatırlamadın valla da billada çocuk sana aşık olacak göreceksin diyerek tahminlerde bulundular bütün alışveriş boyunca.

Bense ertesi gün ( hayatım boyunca hafızamla övünürken) böyle bir rezillik yaşadığım için kendimi eczaneden balık hapı alırken buldum:D

cambaz..