mutlu cambaz

Allahım cidden ben eşşeğini kaybeden sonra bulan şu fakir köylü varya onun soyundanım.net yani..

Size enterasan haberlerim var.Çok uzun yazamayacağım akşama bir kutlama söz konusu çünkü:)

1) Hormonlarım benimle çok fena dalga geçmiş..Benim yumoşlar epey garipleşmiş..Ama yine bir aksiliği erken teşhis etmiş olduk..Gerçi bu beraberinde epey kötü sonuçlar getirdi.Yeni ilaçlar kurallar vsvs.Mesela bunlardan biri sex yasak hemde tam 90 gün.Çünkü 90 günlük bir ilacım var ve ilaç öyle böyle ağır değil.Gerçi sevgilimde yok tek gecelikleride beceremiyorum.Yani bir kaybım yok ama hani böyle yapamayacağını bilmek sinir bozucu:( Yapabilitem olsada vermesem ok çok tatlı oluyorda böyle bu ne yaa:/:/ Yine saçlarım dökülecek:( Yine kilo vereceğim..,uff bunları geçelim

2)Kendimi çok seviyorum lan.Sapığımı şikayet ettim ettim durduramadım bende en sonunda onu ......pornosu pazarlıyor ve yayınlıyor diye şikayet ettim hafta içi.Şak diye bulacaklar bu gün.Aradılar ihbarınız için teşekkürler diye..Hatta bulmuşlardır bile.Kurtulmak istiyorum artık..Ne bu len ne benim ne eski sevgilimin özel hayatı kalmadı anasını satayım yeter.Gerçi benim çokda sikimde değil ama hırs yaptırdı bana güzellikle durmadı.Ee bende durduramayınca kökten çözdüm:)

Şimdilik bu kadar...

Akşama neyin kutlaması var bilmiyorum ama mutluyum sanırım bu bile yeterli:)

cambaz

Popo ile gülme seansları!!

Yukarıdaki beni bence çok seviyor.
Ne zaman bir hüsran yaşasam hooop daha saçma bir şey çıkıyor.Aman Allahım karman çorman oluveriyorum..Öncekini unutuyorum nerdeyimm ben diye bağırmaya başlıyorum:)
Yani şu iki gündür yaşadığımı bir anlatsam yemin ediyorum kıçınızla gülersiniz.
Çünkü ben ağlamadığım zamanlarda epey kıçımla gülüyorum kendime.

Değildir ya dimi?
Yani mümkün değil ki:(

uffff neyse olmasın diye dua edin ne olur ne olurrr...

...........


cambaz

Hayallerinizden Vazgeçmeyin..

Saniye geçmiyor ki hayat yeni şeyler getirsin..

Sabah yaptığımız toplantı somrası İ.K. nın asistanı bir mail atmış..
Eylüle kadar finanslar çıkarılacak.Ki ben son bir aydır zaten taslağını yapıyordum.Ona ok vermişlerdi.
Holding herşeyi ok ler ise; Eylül -ocak arası seçici hocalar belirlenecek.ki bu hocalar zaten antrenörler olacak..Bu Antrenörlerinde başına biri getirilecek ki şuan en büyük sorunum bu.Kim olacak?

Ocakta şehirlerden çocuklar seçilmeye başlanacak..
ve Eylülde pilot olarak şu an zaten var olan ve spor kompleksleri olan okullardan birinde iki spor dalından( şuan daha karar verilmedi ama sanırım Voleybol ve Yüzme ile başlanacak) kız ve erkek olmak üzere ikişer takım oluşturulacak..Ama bu iki sınıfın yönetimi herşeyi ayrı olacak.

İlk yıl pilot olduğu için ağır denetimde olacak.İkinci yıl takımların başarılarına bakılacak ve sonrası ver elini bu güzel projenin kocaman olmasına..

Bu proje benim değildi.Ama 6 aydır öyle uğraştım ki..Her şeyi projenin sahinin hayallerini gerçekleştirmek beni mutlu ettiği için yaptım aslında.Artık onun mutluluğu afrikadaki çocuklar kadar uzak ve banane benim için.


Ve eminim bu proje ile ilgilenemeyecek kadar mutlu zaten..

cambaz ,şaşkın:)

azad edildim..

Azad edildim..

Sonunda ..

ve tek bir şey söylüyorum onunla ilgili..Mezardan babam çıksa gelse bi bardak su ver ona dese,ve ben babamın geri gideceğini bilsem dönüp bakmayacağım ona..Böylede büyük bir yemin edecek kadar azad edildim..

Daha öncede demiştim ya hayat üzülecek kadar uzun değil..
İç yanmalarına engel olamıyorum evet ama ben yangınımı kendim söndürebilirim..
Kimseye ama kimseye ihtiyacım yok..

O bu şu bla bla bla..Hiç biri ile egomu tamir edecek değilim..

Ne derseniz deyin ayıplayın yargılayın ama o 7 yıldan fazlası ile pişmanım son hissettiğim tek gecelik hissiyatından sonra..Yakışmadı ..

diyeceklerim bu kadar..



PS: İnan Kıraç a anlattığım proje gerçek olacak..Proje benim değildi ama hayata geçirecek olan benim üzgünüm..


cambaz

bla bla bla

Çok enterasan günler geçiriyorum bu aralar yine yeniden..

Bir taraftan tüp bebek yöntemi ile çocuk sahibi olmaya çalışan sevgili kardeşimin her gün kendine yaptığı iğnelere ve her gün gittiği doktor kontrollerine şahit oluyorum..Bir taraftan güvenilmezin teki sandığım adamın bana yaptığı jesti sindirmeye çalışıyorum.

Kardeşime her baktığımda ne düşüneceğimi şaşırıyorum..Üzülüyorum bazen.Bazen bunu yapabilecek kadar güçlü ve ona destek olan dünyalar iyisi bir kocası( her ne kadar şu an görevde olsada) olduğu için onu çok şanslı görüyorum.. Ama en çok üzülüyorum..Kendiğiliğinden bir bebeği ellerine alamadığı için..

Sonra güvenilmez olduğuna kalıbımı basacağım Kemal in bana hayatımın akşamını yaşatmasını sadece izliyorum şuan.Telefonlarına çıkmıyorum.Mesajlarına cevap vermiyorum..Çünkü kimseyi üzmek istemiyorum..Onunla tedavi olmak istemiyorum..Evet bir başkası tarafından sevilmeyen benin onun sevgisi ile iyileşmesini istemiyorum..

Ve o bunu bildiği için ısrar ettikçe ediyor..
''Geçen defa olmadı..O seni aldı..Ama bu defa bittiniz artık.Seni almasına izin vermemek için elimden geleni yapacağım yapıyorumda..İzin ver en azından denememe izin ver.Bak neleri göze aldım senin için..''

Kimse benim için bir şeyleri göze alsın istemiyorum diyemiyorum amına koyayım!!

cambaz

Mucizeler..

Hayatımın en güzel cuma akşamını yaşadım..
Bu kadar gülüp bu kadar ağladığım başka bir akşam var mı deseler yok derim hiç düşünmeden..
Uzun çok uzun zamandır bu kadar mutlu hissetmemiştim kendimi..

Her şeye bitti dediğim anlarda mı olur böyle şeyler bilemedim ki ben:)

Cuma öğlen vakıfa istifa mı verdim ağlayarak..Benden büyüktü uğraşamayacaktım artık olanlarla..Ne gücüm kalmıştı ne sabrım ne de cesaretim..

Akşamüzeri Kemal aradı istifanın kabulu için hastahaneye gelebilir misin dedi.Ok dedim hem Mert'i de görmeliydim artık.Başarılı bir nakil geçirmişti ve ben yakışıklımı daha görmemiştim.

Yol uzundu..Sanırım 3. kez okuduğum ve her defasında farklı bir ruh halinde olduğum Cemal Süreyya' yı aldım yanıma.İlkinde yeni aşıktım..İkincisinde yeni terk edilmiş..Bu defa vazgeçmişlik duygusu ile okuyacaktım.Çok zorladığım her şeyden vazgeçmiştim..

Hastahaneye geldim..Sıfır moral..Arızalı sakat bir ayak..Zorla vakıfın olduğu kata çıktım.Hatta asansöre binmeden Kemal 'i aradım çünkü nedense girer girmez binaya beni ara demişti..

Vakıfın olduğu kata çıktım vee..Adımımı ataratmaz bir şamata ile karşılaştım..Mert tekerlekli sandalyede ağızlığı ile beni karşılıyordu.Bütün vakıftakiler..Toprağın ailesi..

Çok uzatmayacağım..Benim içindi bu kutlama.Mert bana teşekkür ediyordu.Toprağın annesi karnındaki bebeği gösteriyordu.Ağlamaya başladığım zamanı hatırlıyorum ama bütün gece susmadım sanırımki ne ara sustum onu hatırlamıyorum..Vakıfdan istifam kabul edilmemiş.Aksine tüm yetki bana devredilmişti.Bana sürekli sorun çıkaran adam istifa etmiş gitmişti.Kemal in babası bütün yetkisini oğluna devretmişti.Kemal de tek imza ile bana devr etti.Herşey 10 dk da oldu bitti.Hiç sorgulamadım.Sorabileceğim tek insan Kemal 'e bile neden demedim..Avukatımı aradım yasallıklarını onaylattım ve sonra ağlamaya devam ettim.Gördüğüm herkese sarıldım sanırım:)

Her şey tam bitti diyorum bir anda değişiveriyor..Nasıl oluyor neler oluyor anlamıyorum hayatımda.Ama şu anki halini epey sevdim hayatımın..Şamatasız tehlikesiz..İnandıklarım...Tutkularım..Vazgeçtiklerim..

Dedim ya bütün cuma gecesi ağladım..Çıkarken Kemal hadi dedi kutlayalım bunu hayır dedim..Yalnız kalmak istiyorum...Biraz da yalnız ağlamak istiyorum..Hiç ısrar etmedi bir taksi çağırdı.Hiç birşey beklemiyorum dedi.Hayatımda bana öyle şeyler öğrettin ki teşekkürler diyebilirim sadece dedi..

Emeklerim,heyecanlarım,tutkularım boşa çıkmamıştı...


PS: Anlatılacak koca bir haftasonu ve yeni bir maceramız var 1 ay sürecek..Ama bunlarıda yarına bırakalım..
Kitap için o kadar kararlı olduğumu anlayan yayın evi süresiz uzattı yayın tarihlerini.Sen biraz düşün dediler yinede ama bilmiyorlar ki.. Neyse boşverin..

cambaz

.....

Yahu amma içini dökmek isteyen takipçim varmış.Anasını satayım etmediğiniz küfür kalmadı kitaptan vazgeçtim diye.Ne oluyoruz yahu?
Yayın evinden de haber gelmedi sözleşmeyide imzalamıştım oysa.Ama cidden yapamayacağım.
O kadar anıyı yaşanmışlığı tek başıma tekrar yaşamak istemiyorum.
Evet bir kitap yazmayı çok istiyorum ama bu en azından şimdi olmayacak!!

Seni sevmiyorum diye terk edildiğim 7 yıllık bir ilişkiyi içeren kitabı oturup yazmak istemem hataydı.Evet içinde mucizelerim-saçmalamalarım -kayıplarım ve BABAM olacaktı.Ama bu kadar anıyı kötü biten bir sonla tekrar başa saramadım.

Yenilgi ise ok yenildim kabul ediyorum.Şarkıları dinlerken ,ona yazdığım şiirleri okurken yüreğimin sıkıştığını hissediyorum.Ve bunlar olurken kulağımın bir tarafında bütün kötü anıların sesi yerine seni sevmiyorum sesi yankılanıyor!Seni sevmiyorum..

7 yılım sadece ona mı aitti tabii ki değil ama diğer yaşanan herşeyin içindeydi.Babasız geçen 8 yılın,hastalıklarımın,Güneş'i kaybettiğimde,Toprağı kaybettiğimde,hastalığımı atlattığımda..O yüzden yeter dedim ve 100. sayfada gecenin bi vakti bir anda bırakıverdim..

Ve beni istemeyen birini ben çıkarıyorum hayatımdan sonunda.O anılarıda istemiyorum..Hep dediğim gibi ''Ben sevildiğimi hissettiğim sürece seninim!!'' şimdi artık ne hissediyorum ne de seninim..


Belki bir çocuk masalı yazarım ne dersiniz?