sondan bir önceki gece

Her şey boş eğlen coş isimli haftasonunu geride bıraktık.Ama ağlasam gülsel eski yar aklımdan çıkmaz misali yarın başlayacak maratondan da nasıl tırsıyorum ? Nasıl korkuyorum ?
Cuma akşamı Lucca ile başlayan mekan ziyaretlerimiz pardon öncesinde ben bir yıldızname bakan bi falcıya gittim ki facı dediğimi duysa kendisine parçalar beni:)
sabaha karşı 4 civarı Mini Müzikhol ile son buldu.Aman Allahım ne iğrenç bir yer orası yahu:/ D.O. ile açlıktan öleceğimizi anlayıp sarı pipiyi bıraktık orda doğru Kırçiçeğine.Allahım ne yediğimi çok iyi hatırlıyor olmak bana ceza galiba en son bir kase yoğurt yiyordum herşeyin üzerine.
Eve girdiğimde saat 06:30 du.Ama o kadar çok güldüm eğlendim ki onu düşünmeden uyuduğum ilk geceydi sanırım. Şişhanede yebi mekan açılmış adını bi hatırlayabilsem.Bodys mi boys mu uff nette de bulamadım adını.Neyse nasılsa birdaha gideceğim kesin..Müzikler ortam yaş ortalaması süper..Ve herşeyden önemlisi Ayşe ARman da vardı.Ve sigara sohbetiyle başlayan muhabbet 2 saatlik süper bir eğlenceye dönüştü..Yani gecenin bombasıydı Şimdi DO sarı pipi ve ben bizi yazacağı günü bekliyoruz.Yani fakrin ekmeği umut:)

Yani gece güzel bitti.
Cumartesi sabah ; eve 06:00 da girmişsin umarım başın ağrımaz mesajı ile uyandım.Ne oluyoruz lan dedim chip mi varki içimde:/ ki başım ağrıyordu migrenim bana sormadan yine gelmişti ve bütün gün gitmeyecek sporda tavan yapacak ve DO nun beni hastaneye götürmesi ile devam edecekti.Hala beynimin yarısını hissetmiyorum.
Cumartesi geceside evimde kalmadım.Bu savah kalktık Hillside ı denemek istediğim için çünkü spor salonumu değiştirmek istiyorum DO ile gittim.Aman allahım beni bir derse soktu off off offff.Öldüm dirildim şuan zombiyim..
Sonra süper bir kahvaltı ..Sonra kuaför..

Bir önceki yalnızlığımda çok bedbahttım ağlıyordum ama düşünemiyorum hiçbir detay.Bu defa iyiyim ama düşündükçe beyin damarlarım daralıyor.Kuaföre bile gidebildim ki çok keyfi idi.Sinirlerimde bozuk değildi normalmişim gibi gittim yani.

Siz şimdi ne söylediğimi anlamakta zorlanıosunuz ufff ben bile kendimi anlayamıyorum ki..

Sırf bu hafta hakkında yazmayayım diye nasıl salak sacmaladım yukarıda..
Herşey başlıyor tekrar..Doktor..Tahlil..Tedavi..Alternatif tıp..Ve aileden saklama çabası..Yarın akşamüzeri yöntemleri konuşacağız.Gözümü açıp kapatsam ve herşey rüya olsa..Yada herşey bitmiş gitmiş olsa ben yalnız mutlu hayatımda olsam..

Yıldıznameye göre uzun bir hayatım olacakmış ama ona inanırsam oooooo....

cambaz,hasta

sıva hayat elindeki tüm bokları

Yazacak o kadar çok şey var mı ? Yoksa aslında hiç bir şey yok mu?
Dün akşam merkezin kapısından çıktığımda karşımda duran 3 kişi vardı.
Gül& kızı& oğlu ..Ali Kaan bir anda koşarak bacaklarıma sarıldı deli teyze diee bağırarak .Gül ün blogu okuduğunu unutup yazmışımda yazmışım buraya.
oda İtalya ya gittiğinin ertesi sabahı ilk uçakla geri gelmiş bebelerini alıp.
Tabii ki geri gidecek ama onu kapıda gördüğümde Ali Kaan koşarak kucağıma çıkmaya çalıştığında dünya başka bir boyut değiştirdi benim için.Hele de Arkuncum içerde beni epey bu konu özelinde azarlamasından sonra o veleti ısırarak yemek istedim.

Hep birşeyleri zor elde ettim.Hiç bir şey altın tepside sunulmadı.Ok öyle olsun dedim yorulmadım hiç.Zaten yorulduğumda da dayanacak kimse yoktu etrafımda.Ama ağzına bilmemne yaptığımın hayatı ben sustukça sıvadı elindeki tüm bokları her yerime!

Bu ne şimdi? Ne halt edeceğim ben.Neden ayrılık acımı bile rahat rahat bunalımlı depresyonlu çivi çiviyi sökermi acaba diye geçiremiyorum? Neden orospu çocuğu eski sevgilime facebookta ne boklar yediğini görmüyorum sanki diye delirip içip sağa sola saldıramıyorum? Ya da neden şuan yanımda sevgilim yok.Onun omzunda ağlayıp onunla bunların hepsinin geçeceğini konuşamıyorum? Neden ben yanındayım cümlesini doya doya yaşayamıyorum?Neden doktorum beni odadan çıkarıp yapılması gerekenleri ona anlatmıyor ? BEN NİYE SADECE ONUN RUTİNİ OLDUM NEDEN??????

Bunların yerine tek başıma herşey ile yine tek başıma uğraşmak yada bu defa pes etmek tercihleri arasında gidip geliyorum.

Hayatımda hiçbir yoğun acımı o acıya ait yaşayamadım.
Babam ölmek üzere idi anneanneme kanser teşhisi kondu.
Babam öldü 3 ay sonra anneannem öldü.
Kaza geçirdim lise 1 deyim daha hastahanedeydim babaannem kalp krizi geçirdi pat o da öldü.
3 yıllık sevgilim terk etti haftasına bana kanser teşhisi kondu.
Vee şimdi.. 6,5 yıllık ilişkim çok kırgın bitti ve yine haftasına 3. cüsünü yaptırmaktan korktugum testimi yaptırıp sonucuna yuh artık dedim..

ne bu ulann ? neler oluyor o tarafta? çok mu komik oluyorum böyle olunca?

dün gece yalnız kalmak istedim eve geldim.Telefon çalmaktan delirdi..Arkadaşlarım delirdi..Ama tek birini açıp tek kelime edemedim..O da aradı ama açmadım.Kimsenin vicdan azabı olamam bu saatten sonra.

cambaz..

yoklar..

Canı yanan neresi ise vücudunuzda kalbiniz orda atar ya.Canı acıyan kalbiniz ise işte o zaman o acının tarifi olmaz ya..Birde bunun üzerine kafanızda uçuşan sorularınız o kalbin üzerine konar ya.. İşte ben şimdi ne yapacağımı bilmiyorum.
Canım yanıyor
özlüyorum
istemiyorum
istiyorum
yazıyorum
siliyorum
korkuyorum
bilmek istiyorum
bilmemek istiyorum...

Ama en çok da bu akşam artık ne hissedeceğimi merak ediyorum..

Yalnız gitmeye karar verdim.Neden bilmiyorum.Gül olsa ben istemesemde o kapıda beliriverirdi zaten..Ama yok.Ama yoklar..

Başlık yok

Yarın doktorun ağzından direk duyacağım herşeyi.. Evde kalamadım bu akşam.. Uyumaya çalışmakta yine başarısızım gerçekten ..Kalanı yarına anlatırım..

Cambaz

aynı film aynı sahnede..

Bu filmi görmüştüm ben ,senden önce defalarca..
Şuan şaşkınlığımla yalnızlığım ve hatta saçmalıklarım hepimiz ofiste oturmuş durumdayız.Deli gibi çalışıyorum.Kimseyi arayamadım.Kimseye söyleyemedim.
Yeni bir konkura hazırlanmanın saçmalığı içerisindeyim resmen.
Ama azönce hatta 3 saat kadar önce doktorumdan gelen mail ile hayatım yine alt üst oldu.Telefonda bir posta ağladım.Sonra sustum geldim maillere daldım.
Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum.Kimden yardım isteyeceğimi.Yanımda kimin olması gerektiğini.(Annemin olmayacağı kesin..)Sadece bu defa tek başıma kaldıramayacak oluşum.
Tüm detayları konuşmak için perşembe günü doktoruma gidiyorum.O gün yalnız gidemem sanırım.Arkadaşlarım??
Gülüm yarın İtalyaya taşınıyor onada söyleyemem.Nasıl derim?
Düşünme cambaz sakin ol.Sadece senin yanında gerçekten olmak isteyenlerin zaten senden talep gelmeden yanıbaşında bitivereceğini düşün.
Şaka gibi değil mi? 3 yıl sonra..

Sıfırdan Olmasada 10 dan Başlayan Yeni Hayat ..

Kararımı verdim.Burdan hiç bir yere gitmiyorum.Burası benim tek çocuğum tek başıma yaptığım.İsmi cismi hiç ama hiç önemli değil.Benim ruhum benim bedenim burası.
O yüzden kalıyorum:)
Nasılsa okumasından rahatsız olacacağım kimse yok artık burda.

Yeni bir hayata başlıyorum huzurlarınızda.6 yıl 7 aydan sonra ..
Güç olacağını biliyorum ama kararlıyım..Kendime güveniyorum..Yani sanırım..

Öyle kararlıyım öyle arınmak istiyorum ki ne varsa bana alınan birlikte aldığımız ama ne varsa dün akşam gönderildi.Allahtan şapşalım yanımdaydı.Hatta bende bile kaldı.Eşyaları toplarken öyle bir koşturmacaya girdim ki sanırsınız taşınıyorum.Ama değdi mi değdi..Artık evim sadece bana ait..Sadece ben..
Ruhumu sormayın ne olur.Oda sadece ben olacağı günleri sabırsızlıkla bekliyor.Ama önce gözden ırak saçmalığını yürürlüğe koymalıydım.

Daha ayrıntılı bir sürü şey yazacağım size.Ama aldığım kararı yazmalıydım önce.Hala burada olduğumu bir yere gitmediğimi..Gitmeyeceğimi..



cambaz..

Buradan da mı arınmalıyım?

burası benim mi onun mu? karar veremiyorum..Yazmaya başka bir yerde başka bir blog ismiyle devam mı etsem yoksa yıllarımı verdiğim en güzel yazılarımı yazdığım burayı benim sayıp bırakmasam ve artık hayatımın yeni dönemini yeni olan herşeyini buradan mı paylaşmaya devam etsem..Ne yapsam bilemiyorum.Biraz akıl vermenize ihtiyacım var..Ondan tamamiyle arınmak istiyorum ama burası..Burası benim hastalığımın en derin yerinde yanaımda olan yer..Ama cidden yorumlarınız önemli benim için..Ne yapmalıyım?