o masaya en yakın halim şahitliğin ötesine gitmez artık!!

Herşey nasıl buraya geldi inanın bir fikrim yok ama 28 yaşını kısa vadede devirecek bir Türk kızı olarak artık öldürseler evlenmem kısmına nasıl geldim bilmiyorum.
Zaten evlilik için ölüp bayılmıyordum sadece bana aile olma kavramı o imzadan sonra cereyan eden bir kurum gibi geldiği için evet ya olmalı diyordum.Yani olmadı boşanırsın ya ne var bundacılık bende epey yoğun olduğu için öyle öle bayıla düşünüleek birşey gibi gelmiyordu evet birgün aile olmak isteyecektim...Ama -cektim işte..Şimdilerde epey -dili geçmiş zamanda kaldı bu fikrim..

Bir gün benimle evlilik planı yapacak insanın vay haline diyorum ve bunu cidden çok canı gönülden söylüyorum blog valla bak hiç öyle aman yan cebıme yok yani!!Yani adam bana evlilik kurumunun nasıl birey olduğunu şekilli şemalarla anlatmak zorunda öyle söyliyim sana.

Buraya nasıl geldiğimse aslında Coca-cola sırrı değil sonuç itibari ile.Bende bir olgu peydah oldu bu aralar.Birşeyleri ortak yapmak paylaşmak ..Yani biz buna aynı evi paylaşmasanda hayata birlikte bakmak diyoruz kısaca.Hastalandığında..Canın sıkkın olduğunda..Kendini yalnız hissettiğinde.. falan filan diye uzar gider..Canın sıkkın olmuş yalnız hissetmişsin bunlar çok koymazda ( cunku ara arkadaşını gelsin falan fıstık) bu hastalık mevzuu bende epey bir koydu yaa blog.Hele de bu lanet olası sadece kadınların yaşadığı bir durumsa.ve ona gerçekten ihtiyacın varsa..ve sen bir süredir bitmek bilmeyen kabuslar ile boğusuyorsan..hadi olay anında yanımda olamadın hiç mi sorulmaz nasıl hissediyorsun diye parmağım kanamadı ki kabuk bağlayınca geçsin..
Oysa okadar şefkate ihtiyacım vardı ki..Kimsenin ki onunkiyle kıyas kabul etmeyecekti çünkü bu özel durumda..Ama bunu talep ettiğimde çok yanlış anlaşıldım.Ne zavallı bir durum değil mi sevgiliden şefkat dilenmek..

Her şeyi kolay atlatır bir havam vardır hep ben yaparım güçlüyüm oooo aman hayat devam ediyor havalarında dolanırım ama bu başka birşey.Kendi hastalığımda herkes kızdı bana küçümsediğin için hiç bir operasyonda kimseye haber vermeden ben kendim hallettiğim için durumunu kimse seninle gerektiği gibi ilgilenmiyor sevgilin bile dediklerinde, aldırmadım hiç.Ama anladım ki en doğrusunu yapıyormuşum.Kimseciklerin haberi olmadan kendi başıma yaşadığımda en azından beklentisiz oluyordum.Bu pek bir koydu ne yalan söyliyim..
Bunu yaşamadan anlamaz insan aslında belkide ben hatalıyım hiç ilgime şefkatime muhtaç bırakmadım takım arkadaşımı.En mutlu anında ,en başarılı anında,en mutsuz anında,en yalnız hissettiği anında,en sağlıklı en sağlıksız anında,Yine olsa yine yaparım hemde hiç düşünmeden ben yaptım aaa sende yapdacılık değil bu..Hani derler ya babası ölmeyen asla o klübe dahil olamaz bu öyle birşey işte..Yaşamadan demekki anlamıyor insan cidden suç bendede olabilir aslına bakarsanız.

İşte blog her ne kadar ne olduğunu tam anlatamasam da beni evlilik kurumundan soğutan olay ,zincir halinde bu şekilde.Ne alakası var deme..Herşeyi yalnız yapacaksam neden birinin sorumluluğunu alayım ki.? Neden aile olmak isteyeyim ki? En ortak konuda bu kadar yalnızsam kalan diğer şeylerde neden birinin dahil olmasını bekleyeyim ki? Hayat olabildiği kadar kısayken ve ben bu kadar güçlüyken neden sorumlulukmuş evlilikmiş bunlar ile uğraşayım ki..iyi işte böyle kız arkadaş *erkek arkadaş sığ sığ takılsın herkes.Zaten ben tektaştan da oldum olası nefret etmişimdir belliymiş zaten böyle olacağı.:)

Artık değil peri padişahının oğlu gelse ; ne evlilik mi oda ne yeniyormu ki diyeceğim.? Her koyun kendi bacağından asılır canım benim gel bi yanak alayım diyip evine göndereceğim.
Benim gibi birini de bu hale getiren sevgili olaylar Allah sizi bildiği gibi yapsın emi!!Oysa gelinlik de benim gibi birine epey yakışırdı valla !!

Bir de bugün anneler günü..ve ben yukarıda yaşadıklarımdan birgün sonra eski ev arkadaşımın bir kızı oldu..

ha birde bunlar yetmezmiş gibi birde fena bir araba kazası geçirdim yukarıdaki olaydan hemen sonra ve bilin bakalım ne oldu? Bileğim incinmişti ( şanslıyımdır da öle kolay ölmeyeceğim sanırım) kendikendine geçti onunla bu defa ben bile ilgilenmedim.

Sevgilisi evlenmek için deliren ama kendi istemeyen erkekler yukarıdaki bence 101 ders konusu olabilecek kadar önemli sizin için.iyi okuyun..

Olayı abarttın diyenler için en yakın zamanda evlenmekten soğumanızı sağlayan 10 kısa yol isimli yazımıda gözünüze sokacağım:)

Operim severim hepinizi..

Cambaz

bugün bi güzelim sanki..

Pek bi neşeliyim pek bi güzelim..pek bi iyi hissediyorum kendimi..Bütün gün güneş gibi parladım kendi içime.terslikleri-aldatmacaları salak müşterileri hayatımın orta yerinde olmaları ile ilgilenmiyorum.Liseden yeni mezun mide bulantısını aşk sanan kızım bugün:)

çağla badeeemmmm

kimden geldi nasıl geldi bilmiyorum ama 1 kilo çağla badem geldi azönce kurye ile!!! yaşasın yaşasın!!!! Acaba kimden geldi? zehirlimiydi ? hepsini yedim ölürmüyüm?:)

gerçi pazar günü zaen hevesimi almıştım ama:) olsun olsun..Birileri beni düşündü (o kadarda yazmıştım)

eyvallah dersin geçer gider..

Bu fırtına durulur mu?
Benden adam olur mu?
Korkarım aşka zararım dokunur mu?

Güzel günler bizi bekler...


sevgiler

cambaz

susarsam konuşmam biliyorum.

Kimsenin hayatında öncelik sırasında öyle dikkat çekici bir yerlerde değilim.Bu aralar cidden içerliyorum buna.Oysa benim hayatımda herkesin öncelikleri var.Mesela Annem burdaysa özel hayatım sekteye uğrar hatta durağanlaşır banane diyip hayatıma devam etmedim hiç.Kardeşimse arayan cehennemin dibinde olsam açarım o telefonu.
Yada sevgilimse söz konusu arkadaşımıda ekerim-işimide aksatırım ya da ne biliyim her şekilde önceliğim o olur.O oldu da her şekilde.
Ama bu aralar kimseden bunu göremiyorum.Göremedikçede içten içten üzülüyorum.Ya cambaz şunu istemişti diye bile düşünülmediğime eminim.Cambaz la bi haftasonu kaçamağımı yapsak? Ablam hastaydı acaba ne oldu? ??????????????????????????

Hayatımın en önemli tahlilini oluyorum bir Allahın kulu aramadı o gün ya.Tahlil sonucun çıktı nedir durum demedi. Cidden üzüldüm kimse bu kızcağız bugün acaba yeni birşey mi öğrendi demedi.Kimseyede kızamadım ki ben olsam öyle yapmazdım sen niye böyle yapıyorsun mu diyeceğim sevgilime ,arkadaşıma yada kardeşime.
O günden beri düşünüyorum.Annemin önceliği hep ufaklık onun hayatı ,mutlulukları yada hastalık paranoyaları.Arkadaşlarım desen en yakınlarım evlendi başka başka hayatlardalar ve yeni yaşamlarına yeni alışıyorlar.Sevgilim içinse hiç hissetmedim öncelikli olduğumu.Hayatında benden önce gelecek hep daha önemli şeyler vardı nasılsa ve olacakda.Şimdiler işi ve yeni hayatı ile meşgul.Anlayacağınız benim ne hissettiğim ne kadar uzakta durduğumun pek bi önemi yok bu saydığım insanlar için uzun zamandır.Ama gitgide kendimi olayların içinden uzaklaştırmaya çalıştığımı hissediyorum.Etrafımda birileri için öncelikli olanları gördüğümde ben neyi yanlış yapıyorum diyorum acaba önce ben mi kaldırmalıyım sıralamamdaki yerlerini.Acaba birilerini mutlu etmeye çalışmak mı yanlış olan.Hep ben diyip bencillik mi bu hayattaki doğruluk.

istediğim herkes etrafımda pervane olsun falan değil asla.Sadece arada sırada da olsa sen bunu çok istemiştin,sende bu konseri dilinden düşürmemiştin diyiversin birileri..İsteklerimi, düşüncelerimi yada hayatımda değişen herşeyi çevremdekilerin kulanlarına bağırmaktan yoruldum sadece..

Kimsenin dünyası benim üzerimde dönsün değil derdim.Aksine sevmemde öyle saplantılı sevgileri -ilgileri.Ama bazen gerçekten özel olduğunuzuda hissettmek istersiniz ya birilerinin sizi merak ettiğini vs.. işte öyle birşey sanırım açlığım.

Bir haftadır düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum.....Babam biz küçükken anneme ne isterlerse al bakkaldan-marketten , doysunlarki tanımadıkları birisi onlara içlerinde uhde kalan birşeyi teklif ettiklerinde hesapsızca gitmesinler dermiş.Aslında ben susmaktan korkuyorum..

sevgiler

cambaz

paylaşılmaya açık insan kaç benden!!

Ben paylaşımcı bir insan hiç olmadım.Elimdeki hiçbirşeyi benim olan hiç kimseyi hiç birşeyi paylaşmadım şimdiye kadar paylaşmaya yanaşmadım.Lisede bir sevgilim vardı epey kardeşinden kıskanmışlığım vardır adam bana ne alsa onada alırdı mesela.Ama bu durumda kıskanç bir insanın önde gideni de olmadım hiç.İstediğim eğer kardeşimse o beni sevdiği gibi bana konuştuğu gibi kimse ile konuşmasın mesela.Patronumsa benımle aynı statudeki kimse benden değerli olmamalı onun için.Bir tek annemde ufaklıkla paylaşma noktasına giriyorum ki onda bile zorlanıyorum.Sırf bu yüzden bir gün çocuk yapma fikri beni inanılmaz ürkütüyor sevgilim ( dikkatinizi çekerim sanırım ben evlenmeden çocuk yapma fikrini benimsemeye çalışıyorum:) onu benden çok sever diye.Yada çocuğum benim gibi bakıcısına falan ilgi gösterir diye.( çok zengin olucam dadılar ile büyütücem küçük cambazı:)
işte bu aralar bu yüzden gelgitlerim.

Yukarıdaki metinden çıkardığınız anlamı cümle içinde kullanın.

Bildiğiniz eski öss ( yenisinin adını bile bilmiyorum) soruları gibi oldu.

hadi benden bu kadar cuma akşamı

sevgiler

cambaz

Senden-Benden-Bizden

Aslında herşey ortak ev alıcağımız planının ortadan kalkması ile başladı.Yani şuan içinde bulunduğum bu anlamsız manasız sıkıntılı durumun tek sebebi geleceğe ait bir plan yapıyorken ( ortak olmasından bahsetmıyorum kendimden bahsediyorum) şuan elimde hiçbir planımın olmaması.Ne yapıyorum nerdeyim? Aslında zaten planlar yapan biri olmadım hiç bir zaman ama şimdi sanki geçmiş 28 senemi planlar ile geçirmişimde şimdi elim hamur karnım aç kalmışım gibi hissediyorum.Konu konuyu o bunu açtı derken ilşkimizinde içine her ikimizde çok güzel bir şekilde ettik.Ben kendi plansızlığıma saçma sapan bir şekilde üzülürken o kendi alacağı evle kendi işiyle kendi diğer işiyle ilgilenmekten ben konudan ne kadar hasar aldım göremedi göremedik.

Aslında ben nasılda boğmuşum onu göremedim..
Aslında nasılda ilgisiz o bu aralar göremiyor..
Aslında biz ikimiz çokda eğlenceli bir çiftiz bunu unuttuk..
Aslında hiç yalnız kalamıyoruz ki herşeyi bir kenara bırakıp ikimizin olalım..
Aslında ne istediğimiz sorgulamaktan hep nefret ettim bunu yaptığımda hep sevdiğim şeylerden vazgeçmek zorunda kaldım ama şimdi sorgulamaktan kendimi alamıyorum.
Aslında birbirimizi seviyoruz biz ve bunu unuttuk..

Belkide ben bunların hepsini şu plan yapamamaktan kendime plan olsun diye düşünüyorum.İnan hiç birini bilmiyorum ve kendimi bu aralar çok ama çok yoruyorum.Sadece bunu biliyorum..

Spora başladım o epey hatta çok epey iyi geldi.Kendimi fizikende ruhende daha iyi hissediyorum.
Uzun ama uzun zamandır yapmadığım herşeyi yapıyorum..Daha önce yapmak isteyip yapamadığımdan değil sadece aklımı ruhumu dağıtmak için yapıyorum.Çünkü biliyorsun beni , ben kimse için birşey yapmam eğer kendim mutlu değilsem.

PS: bu arada bu epey eski bir yazı ya,bloglar kapandı ya ancak yayınlıyorum:)birçok şey değişmiştir belki aynıdır ama yazmışım bir kere ellemedim tek kelimesini.

sevgiler

cambaz