Yeni hafta,,,

Ne garip günler yaşıyorum bu günlerde .
Hem hüzünlü hem karışık hem neşeli bir o kadarda yoğun bir o kadar da sakar:)
Ayağımı incittim hem de ne incitmek robocop gibi garip bir aparat takıyorum şu an.
Ofise gitmedim bu hafta.
Ayrıca iğnelerim her güne çıktı.Pazartesi günü umuyorum herşey bitecek.
Önümüzdeki hafta bir çok şeyin netleştiği bittiği bir hafta olacak sanıyorum.
Hazırım artık bekliyorum.
Hayatımla ilgili hiç bu kadar net olmamış ne istediğini hiç bu kadar güzel bilmemiştim.Bakalim neler olacak?

Cambaz

karar zamanı..

ya ben ya herkes..

:)

yazmak istediğim öyle şeyler var ki..
ama toparlayamıyorum kafamı..
İki ayda neler düşündüma rtık ne istiyorum ne istemiyorum..hepsi toz bulutu gibiydi ama artık çok çok net bir manzara gibi aklımda..
Bunların dışında,
söyleyebileceğim birşey var ki kızlarımı çok çok özlemişim ve bundan sonra kimse onların önceliklerini alamayacak..

ben yağan karı izlerken senin gözlerine başkaları bakıyor şimdi

Bu arada aşağıda anlattığım olay olalı neredeyse 1 ay oluyordu.
1 aydır kumralmavigözlü çocuk sevgili adayım olabileceğine öyle emindi ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim.
facebook dan ekleme ile başladı sonra sandım ki davetiye seçme aşamasındayiz.Her yerde karşıma çıkıyor yanımda gördüğü herkesle tanışmaya çalışıyor vs vs.
Sonra bir gün akşam yemeği .... nerde die bir emsaj attı.ki 6,5 yılın içinden çıktığımı, iyi olmadığımı aklımdaki soruların cevaplarını bulamadığımıda biliyor üstelik.
gelip gelmeyeceğimi bilmiyorum dedim.Sorun değil beklerim dedi.
Gitmeye karar verdim istemeye istemeye!! çünkü gidersem ve etkilenirsem 6,5 yılıma veda edecektim.ve beni sevmediğini bildiğim eski bir sevgili olsada o yıllardan kalan bunu istemiyordum.Ama doğru olan herkesin yaptığı gibi hayatıma devame etmekti.
Ofisten alayım seni dedi yok dedim kendim geleceğim.
Taksiden indim..Öyle yavaş yürüyordum ki biri arasın kızım sen benimsin sikerim ebeni git evine otur desin diye bekliyordum resmen o bebek adımlarımda ,bunu kendi beynimden saklamnın bir alemi yoktu!!
Kapıya kadar geldim..Birden arkamı döndüm hey taksiii diye bağırdım ve taksiye binip eve döndüm..
o esnada aynı anda bir mesaj gitti gitmedim diye..bir mesaj geldi ben burada yağan karı izlerken senin gözlerine başkaları bakıyor diye..

...

hafızam ahh ahhhh

Yer Akmerkez,kahramanımız Cambaz arkadaşlarını bulmaya çalışmaktadır.Her ikisininde telefonu cevap vermez.Şaşkın şaşkın dolanır.Ki zaten Akmerkezden de nefret eder,Etilere hala alışamamıştır falan filann..

Arkasını bir döner aman allahım o gelen de ne öyle.Kumral 1.80 boylarında mavi gözlü bir afeti devran .Önce derki Ya Rab sen neler yaratıyorsun.Sonra ene bir bakar Kumralmavigözlü ona doğru gülerek gelmeye başlamıştır.Aman Allahım tanıyorum der içinden ama nerden.Allahım adı neydi kimdi lan bu özene bezene yaratılan ?

Konuşmaya başlarlar ama epey tanışık bir halde.( Ayy sıkıldım böyle anlatmaktannn)

Allahım kafayı çizicem çok iyi tanıyorum ama hatırlamıyorum ne adını ne nerden tanıdığımı vs vs..

Kumralmavigözlü:Eee ne yapıyorsun burda

Cambazın beyni: Allahım kim lan bu neden bu kadar samimiyiz?
Cambazın ağzı: Arkadaşlarımla buluşacağım onları bekliyorum,Sen?

Kumralmavigözlü:Burda çalışıyorum Ünal Aysal ın elektrik firmasında .

Cambazın beyni: Ahanda hatırladım okuldan olmalı kesin okuldan..
Cambazın Ağzı:Aa ne güzel bende 3 ay oldu yeni şirketime geçeli ama ne Akmerkezi ne etileri sevemedim.

Kumralmavigözlü:Neden yahu gerçekten güzeldir.Ama sen güzel havaları kaçırmışsın baharda çok güzel oluyor bak burası.

Cambazın ağzı: Bilmiyorum valla ben sevemedim

Kumralmavigözlü: Bak yemeğe gel bir öğlen ben sana güzel yerlerini gezdireyim.Yaz bakalım numaramı.

Cambazın beyni: Allahım ne diye kayıt edeceğim çocugu allahım görecek ki şimdi ayyy sanırım terden telefonu elimden düşüreceğim.x mi yazsam yoksa y mi ?Ulan neydi bu çocuğun adı.Hay Allahım kesin kanser beynimede sıçradı .Allahım öleceğimi söylemedi kesin bu it doktorlar...

O esnada telefonu çıkardım tam o numarayı söyledi ben yazdım ki....

Kumralmavigözlü: Bence sen beni ne diye kayıt edeceğini bilmiyorsun..Adım soyadım..

Allahım o an Akmerkezin temeline gömülmek bir daha çıkmamak istedim.Başladım gülmeye nasıl gülüyorum ama epey kahkaha falan atıyorum.Sinirim bozuldu..

Cambazın ağzı:Yaa cidden çok özürdilerim ama hatırlamıyorum.10 dk dır konuşuyoruz ve düşündüğüm tek şey adın ama yok yani sabaha kadar düşünsem hatırlamam .( bu esnada gülmeye devam ediyorum)

Kumralmavigözlü: ok yahu sorun değil ( oda gülüyor)

Cambazın beyni:Yiğitliğe bok sürdürme cambaz hemen zeytinyağı ol hemen hemen...
Cambazın ağzı:Sende beni hatırlamazsın cambaz diye kayıt edeceksin..

Kumralmavigözlü: hayır hatırlıyorum cambaz .....( soyadım) ..
Arayacağım yemek için..

Dedi ve gitti.Allahım yerin dibine mi girsem.Adam o zor adımı ve soyadımı bile hatırlıyor...Ne yapsam ?..Her santimetrekarem kıpkırmızı oldu.Hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum.Bir yandan da Allhım bu ne özgüven yaa adam resmen sen beni hatırlamadın kasma dedi..
ben böyle ne yapacağımı bilmez utançdan ölmek üzereyken kızlar geldi.Bir tanesi ile aynı okuldan mezunuz.Olayı anlattım.Çocuğun adını söylememle çığlık atması bir oldu.Kızzzzzııımm o okulun idolüydü peşinden koşmayan yoktu.Fakülteler arası kavga sebebiydi dedi.Ben iyice yok artık oldum.Bir yandan da diyorum Allahım ben neden bilmiyorum ben neden hatırlamıyorum lan böyle cillobu:D
Neyse olan olmuş ben rezilliğimle yaşamayı öğrenmeye başlamıştım.

Bütün gece beynimi yediler.Zaten sen o kurbağadan başkasını görmedin ki kör aptal da bilmemne de..Ama bir taraftan da onlara malzeme verdim diye acayip seviniyorlar.Bir yandan çocuğun egosunun içine ettiğim için evet evet bütün kızlar çocuğu hatırlamanın ötesinde hayallerinde yaşatırken sen onu hatırlamadın valla da billada çocuk sana aşık olacak göreceksin diyerek tahminlerde bulundular bütün alışveriş boyunca.

Bense ertesi gün ( hayatım boyunca hafızamla övünürken) böyle bir rezillik yaşadığım için kendimi eczaneden balık hapı alırken buldum:D

cambaz..

hep böyle gül ...

Bol migrenli ,kalabalık bir haftasonunu daha bırakıyoruz a.q.

Pek bi eğlendim pek bi güldüm ayıptır söylemesi.Biri bundan 15 gün kadar önce gerçekleri kabul etmen gerek demişti.Ve ben bütün yaşadıklarımı tüm gerçekliği ile kabul ettim.Bundan sonra herşey daha kolay oldu.Şuan yaşayacağım zorlu bir ayı biliyorum.Sonrasını biliyorum o yüzden iyiyim.Yine eski yüksek sesiyle gülen ve sürekli bu sebepten uyarılan cambaz haline döndüm.

Cuma akşamı acayip komik bir tavernadaydım.Tabaklar kırdım ve karpuz rakısı diye birşey içtim.Acayip birşey denemelisiniz.Hadii dediler ordan Lucca .İtiraz edemedim bile.Orda salatalıklı hep içtiğim votka ile devam ettim.orası burası derken eve girdiğimde saat 5 di..Ve sabah 10 kürlük iğne tedavim başlıyordu:) Alkolün hızlıca vucudumu terk etmesi için iki şişe serum yedim:D Sonrasında ilk iğne tedavisine başladık bakalım.Çok inanıyorum herşeyin düzeleceğine.

Bir kadının sevgilisi yokken bile taş gibi adamlara hayır demesi kadar eğlenceli birşey yokmuş.Unutmuşum o eğlenceyi.Birini istemiyorum hayatımda.Nedir bu egonuz ey sevgili erkek ırkı? hayır diyince ısrar neden?

Cumartesi sabah iğne tedavisi sonra ceydamla kahvaltı,sonra pilates sonra Dali sergisi..Akşam Nusr-et de kalabalık bir akşam yemeği( tabii şirin arkadaşlarım yine bana bir sürpriz yaptılar ama aldılar ağızlarının payını orası ayrı) ..ve bu aktivitelerin hepsinde migrenim iğne tedavisininde yan etkisi ile tavan yaptı:( Akşam yemeğinde bir ara deliricem sandım.Nusr-et in sahibi masadakilerden birinin yakın arkadaşıydı ve bize katıldı gecenin sonunda.Yüzümün halini görünce direk migreniniz var sanırım dedi ve bir hint çayı getirdi.İki saat sanki uyuşmuş gibiydi beynim ama sonra yine başladı:(
Bir ara eve gitmek istiyoruuuummm diyerek bağırıp koşarak çıkacaktım ama sabrettim.Herkes ile birlikte kalkmaya dayandım.Evet herşeyi kabul ettim diyorum ama bu hastalığın hayatımı almasına izin vermedim işin açıkçası.Özellikle dün eğer o ağrı ile her bir planı gerçekleştirdiysem helal bana:)
keyifli bir yemekti.Çok güldüm ve acayip güzel etler yedim.Mekanı hala denemeyen varsa mutlaka gidin derim.Bir kere sahibini takdir etmemek elde değil.Sanırım benimle yaşıt yada 3-4 yaş büyüktür.Çok keyifli çok zevkli ve çok çalışkan biri.Sıfırdan muhteşem bir mekan yapmış..Deneyin denettirin..

Bu sabah en sevdiklerimden biri ile 5 saat süren bir kahvaltı yaptım.Ohhh missdi:)Bol dedikodu bol kahkaha.Arabadan inerken hep böyle gül dedi:)

Şimdi bütün haftasonundan sonra kalan işlerimi bitirmeye çalışıyorum.Off hiç çalışmak gelmiyor içindem.

Herşey güzel olsun..

PS:Eindhoven a bol şans..

cambaz

Sürpriz..

ve geri döndüm:)
Zorlu bir ameliyattı maalesef.ilk ameliyattan çıktım ve 1,5 saat hatırlamak bile istemediğim bir ağrı çektim.Doktorum atılan 4 ağır ağrı kesicininde etki etmediğini anladığında ben uyutun beni diye yalvarıyordum..Sonrasında ameliyathaneye geri iniyoruz dedi.1,5 saat sonra yine narkozlanıp ameliyathaneye alındım.

İkinciden sonra hafif bir ağrı ile uyandım ama eskisiyle kıyaskadığımda dünya gerçekten çok güzeldi.
Derler ya dünyanın yıkıldığını sandığınız anlar vardır.O ağrı esnasında işte dünya cidden yıkılmıştı ve ikinci narkozdan uyanırken yine kuruluyordu eski düzeninde.

Bir yandan ağrım var bir yandan bütün yataktaki kanı görüyorum..Allahım neler oluyor ben nerdeyim diyip ağlıyorum.Atılan iğneleri bile hissetmiyorum..(Ki akşam fark ediyorum ki çok kan kaybettiğim için iki kolumda toplam bulunamayan damarla sebebi ile 7 delik var.) Doktorum geldi sonra .Senin ağrın dinene kadar gitmeyeceğim dedi.Adamın elini öyle bir sıkmışım ki ertesi gün tırnak izlerim duruyordu avcunun içinde:(

Herşey bitiyor uyandığımda yanımda kızlar vardı.Ağrılı ama eğlenceli bir hastane akşamıydı.Herkes gittiğinde gece yarısı 1 di.Yan odamda bir kız bebek ailesi vardı.Kapıda pembe tüller ..Sürekli canımmm nidaları.ve bitmek bilmeyen ağlamalar.
O hastanede çok farklı sebepten yatıyor olabilirdim.O kız bebek beklenmeyen bir sürpriz annesi ile babasının en şaşkın ortak paydası olabilirdi...Sabah 4 e kadar bunları düşündüm babasının hadi uyu kızım diye söylenen cümleleri ve minik Selin in ağlamaları eşliğinde.

Sabah 5 de hemşire,6 da kahvaltı 8 de doktorum gelerek beni zombi yapmayı başardılar.
Öğlen gibi çıkıp kızlardan birine gittim.Bebekler gibi baktılar bana.Ama pazar sabahı evimdeydim.
işte pazar günü berbattı ağrılar-bulantılar halsizlik..ve birde 1,5 aydan sonra bir misafir..ne diyeceğimi ne konuşacağımı bile bilemediğim kapıdan çıktığı anda hıçkırarak ağlamaya başladığım bir misafir.Bu konu hakkında çok konuşmak istemiyorum şu an ama hala ne istediğimi biliyorum..

Pataloji kötü çıktı,pazartesi bunun yıkılmışlığı saçmalığı ile geçti.Bütün gece sabaha kadar tek başıma ne yapacağımı bilemeden ağladım.Sabah kalktığımda iyiydim nedense.Doktora gittim kan testlerim yapıldı.Akşam olduğunda iyi haber vardı.Kan sonuçlarım iyiydi:) 1 aylık bir ilaç tedavisi ile herşey iyiye gidecekti.Doktorlar böyle söylüyorlardı ve benim artık güvenecek birine ihtiyacım vardı..Bu hastalıkta birine güvenmek istersiniz.Doktorunuz-kocanız yada sevgilinizdir bu.Bende ne koca ne sevgili olunca eli mahkum istemeyerekte olsa boş ümitlerimi doktora bağladım.

Ama cidden artık güveniyorum.Bu bir ay hele ki ilk 15 gün çok önemli.Her şey belli olacak önümüzdeki günlerde.Bu defa da kurtulacağım biliyorum.Hatta eminim.Ve hazır olduğumda ..neyse şimdi çok önemli değil bu:)

Ocağın son haftası İsviçre ye gidiyorum.Bunun detaylarını anlatırım.

Güzel bir haftasonu bekliyor şimdi beni..



cambaz