eyvallah dersin geçer gider..

Bu fırtına durulur mu?
Benden adam olur mu?
Korkarım aşka zararım dokunur mu?

Güzel günler bizi bekler...


sevgiler

cambaz

susarsam konuşmam biliyorum.

Kimsenin hayatında öncelik sırasında öyle dikkat çekici bir yerlerde değilim.Bu aralar cidden içerliyorum buna.Oysa benim hayatımda herkesin öncelikleri var.Mesela Annem burdaysa özel hayatım sekteye uğrar hatta durağanlaşır banane diyip hayatıma devam etmedim hiç.Kardeşimse arayan cehennemin dibinde olsam açarım o telefonu.
Yada sevgilimse söz konusu arkadaşımıda ekerim-işimide aksatırım ya da ne biliyim her şekilde önceliğim o olur.O oldu da her şekilde.
Ama bu aralar kimseden bunu göremiyorum.Göremedikçede içten içten üzülüyorum.Ya cambaz şunu istemişti diye bile düşünülmediğime eminim.Cambaz la bi haftasonu kaçamağımı yapsak? Ablam hastaydı acaba ne oldu? ??????????????????????????

Hayatımın en önemli tahlilini oluyorum bir Allahın kulu aramadı o gün ya.Tahlil sonucun çıktı nedir durum demedi. Cidden üzüldüm kimse bu kızcağız bugün acaba yeni birşey mi öğrendi demedi.Kimseyede kızamadım ki ben olsam öyle yapmazdım sen niye böyle yapıyorsun mu diyeceğim sevgilime ,arkadaşıma yada kardeşime.
O günden beri düşünüyorum.Annemin önceliği hep ufaklık onun hayatı ,mutlulukları yada hastalık paranoyaları.Arkadaşlarım desen en yakınlarım evlendi başka başka hayatlardalar ve yeni yaşamlarına yeni alışıyorlar.Sevgilim içinse hiç hissetmedim öncelikli olduğumu.Hayatında benden önce gelecek hep daha önemli şeyler vardı nasılsa ve olacakda.Şimdiler işi ve yeni hayatı ile meşgul.Anlayacağınız benim ne hissettiğim ne kadar uzakta durduğumun pek bi önemi yok bu saydığım insanlar için uzun zamandır.Ama gitgide kendimi olayların içinden uzaklaştırmaya çalıştığımı hissediyorum.Etrafımda birileri için öncelikli olanları gördüğümde ben neyi yanlış yapıyorum diyorum acaba önce ben mi kaldırmalıyım sıralamamdaki yerlerini.Acaba birilerini mutlu etmeye çalışmak mı yanlış olan.Hep ben diyip bencillik mi bu hayattaki doğruluk.

istediğim herkes etrafımda pervane olsun falan değil asla.Sadece arada sırada da olsa sen bunu çok istemiştin,sende bu konseri dilinden düşürmemiştin diyiversin birileri..İsteklerimi, düşüncelerimi yada hayatımda değişen herşeyi çevremdekilerin kulanlarına bağırmaktan yoruldum sadece..

Kimsenin dünyası benim üzerimde dönsün değil derdim.Aksine sevmemde öyle saplantılı sevgileri -ilgileri.Ama bazen gerçekten özel olduğunuzuda hissettmek istersiniz ya birilerinin sizi merak ettiğini vs.. işte öyle birşey sanırım açlığım.

Bir haftadır düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum.....Babam biz küçükken anneme ne isterlerse al bakkaldan-marketten , doysunlarki tanımadıkları birisi onlara içlerinde uhde kalan birşeyi teklif ettiklerinde hesapsızca gitmesinler dermiş.Aslında ben susmaktan korkuyorum..

sevgiler

cambaz

paylaşılmaya açık insan kaç benden!!

Ben paylaşımcı bir insan hiç olmadım.Elimdeki hiçbirşeyi benim olan hiç kimseyi hiç birşeyi paylaşmadım şimdiye kadar paylaşmaya yanaşmadım.Lisede bir sevgilim vardı epey kardeşinden kıskanmışlığım vardır adam bana ne alsa onada alırdı mesela.Ama bu durumda kıskanç bir insanın önde gideni de olmadım hiç.İstediğim eğer kardeşimse o beni sevdiği gibi bana konuştuğu gibi kimse ile konuşmasın mesela.Patronumsa benımle aynı statudeki kimse benden değerli olmamalı onun için.Bir tek annemde ufaklıkla paylaşma noktasına giriyorum ki onda bile zorlanıyorum.Sırf bu yüzden bir gün çocuk yapma fikri beni inanılmaz ürkütüyor sevgilim ( dikkatinizi çekerim sanırım ben evlenmeden çocuk yapma fikrini benimsemeye çalışıyorum:) onu benden çok sever diye.Yada çocuğum benim gibi bakıcısına falan ilgi gösterir diye.( çok zengin olucam dadılar ile büyütücem küçük cambazı:)
işte bu aralar bu yüzden gelgitlerim.

Yukarıdaki metinden çıkardığınız anlamı cümle içinde kullanın.

Bildiğiniz eski öss ( yenisinin adını bile bilmiyorum) soruları gibi oldu.

hadi benden bu kadar cuma akşamı

sevgiler

cambaz

Senden-Benden-Bizden

Aslında herşey ortak ev alıcağımız planının ortadan kalkması ile başladı.Yani şuan içinde bulunduğum bu anlamsız manasız sıkıntılı durumun tek sebebi geleceğe ait bir plan yapıyorken ( ortak olmasından bahsetmıyorum kendimden bahsediyorum) şuan elimde hiçbir planımın olmaması.Ne yapıyorum nerdeyim? Aslında zaten planlar yapan biri olmadım hiç bir zaman ama şimdi sanki geçmiş 28 senemi planlar ile geçirmişimde şimdi elim hamur karnım aç kalmışım gibi hissediyorum.Konu konuyu o bunu açtı derken ilşkimizinde içine her ikimizde çok güzel bir şekilde ettik.Ben kendi plansızlığıma saçma sapan bir şekilde üzülürken o kendi alacağı evle kendi işiyle kendi diğer işiyle ilgilenmekten ben konudan ne kadar hasar aldım göremedi göremedik.

Aslında ben nasılda boğmuşum onu göremedim..
Aslında nasılda ilgisiz o bu aralar göremiyor..
Aslında biz ikimiz çokda eğlenceli bir çiftiz bunu unuttuk..
Aslında hiç yalnız kalamıyoruz ki herşeyi bir kenara bırakıp ikimizin olalım..
Aslında ne istediğimiz sorgulamaktan hep nefret ettim bunu yaptığımda hep sevdiğim şeylerden vazgeçmek zorunda kaldım ama şimdi sorgulamaktan kendimi alamıyorum.
Aslında birbirimizi seviyoruz biz ve bunu unuttuk..

Belkide ben bunların hepsini şu plan yapamamaktan kendime plan olsun diye düşünüyorum.İnan hiç birini bilmiyorum ve kendimi bu aralar çok ama çok yoruyorum.Sadece bunu biliyorum..

Spora başladım o epey hatta çok epey iyi geldi.Kendimi fizikende ruhende daha iyi hissediyorum.
Uzun ama uzun zamandır yapmadığım herşeyi yapıyorum..Daha önce yapmak isteyip yapamadığımdan değil sadece aklımı ruhumu dağıtmak için yapıyorum.Çünkü biliyorsun beni , ben kimse için birşey yapmam eğer kendim mutlu değilsem.

PS: bu arada bu epey eski bir yazı ya,bloglar kapandı ya ancak yayınlıyorum:)birçok şey değişmiştir belki aynıdır ama yazmışım bir kere ellemedim tek kelimesini.

sevgiler

cambaz

kim yazmış bilmiyorum..ilgilenmiyorumda bugün okumadığım eski maillerimden fırladı önüme

Biraz değiştim,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar…
Değiştim,
Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,
Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni
Ben benimle savaşıyorum,
Seninle değil!
Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın
Ne kazanabileni ne de kaybedeniyim,
Sorun değil!

Elbet alışırım,
Biraz alıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Alıştım,
Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarıma,
Ve çokluğunu da yokluğunu da istemediğim bu iki arada bir derede duyguya alışıyorum,
Bir yanım bırak diyor bir yanım –ma,
Kesin değil!

Henüz tanıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Tanıdığımı sandığım bana daha da yakınım artık,
Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda,
Ve aynalara ağlarken gördüklerim kendi tarafımda…
Bir yanım memnun oldum diyor, bir yanım tanıyamadım daha,
Samimi değil!

Bir hayli kırıldım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
Gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!
Aslında ne sana, ne olanlara…
Kendime kırgınım…
Maziye hiç değil, an’a kırgınım.
Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,
Dinlediğim şarkılarda bana seni anlatan şarkıcılara,
Beni anlamadığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşlarına…
Bir hayli kırgınım…
Beni ben kırdım oysa,
İyi değil!

Galiba yoruldum,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Kendime kalbimi kanıtlamaktan,
Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan,
Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum...

öylesine..

Bu kış pek beklediğim gibi gitmiyor işler.Bir kere daha kar yağmadı.Hala bir haftasonu kaçamağı planı yapmayı bırak yapalım mının konuşmalarına bile tanık olmadı zihnim..Annem gider demiştim gitmedi..Geleceğe ait fiziken temelleri olan ortak bir paydada buluşuruz demiştim o zaten hiç olamayacak hale geldi.

Ben neyi yanlış yapıyordum.Benim gibi mutlu olmanın en kolay hayata geldiği ruh neden son günlerde bu kadar zorlanıyordu keyifli olmakta!! Allahım yaşlanıyormuydum yoksamm:) Yok daha 30 sendromuna girmedim..Ama artık hayatımdaki insanlar ile aynı tafara aynı paydada olmak istediğimi fark ettim.Bakın dikkat edin aynı emeller aynı hayaller aynı fikirler demiyorum sadece aynı payda diyorum..Yani bana aynı adada yaşamak yetiyor zararı yok birimiz balık tutsun birimiz ot yesin diğeri sadece uyusun.Bu aradalar fark ettim ki öyle değil biz bırakın aynı adada yaşamayı aynı limana bile uğramıyoruz.

Böyle oluncada zaten inanılmaz olan hayat dahada zor hale geliyor..

ben olsaydım?

Yazmayalı ne çok zaman oldu..İçimde biriktirdiklerimi buraya yazmaya kalkmayacağım tabiki.Şu son günlerde aklımı tuhaf birşey kurcalıyor.Merak etme yaş geldi 30 a ben durduğum yerde duruyorum muhabbeti yapmayacağım.Çünkü birok konuda cidden inanılmaz yol aştım.Çok emek harcadım çok gözyaşı döktüm ama oldu bir savaşı kazandım.
Pazartesi 6 aylık testlerimi yaptırma vaktimin çoktan geçmiş olmasının sıkıntısı ile doktordaydım bütün gün.Canımın çok yandığı kendimi cidden çok yalnız hissettiğim berbat bir gündü.Bu yalnızlığı herne kadar kendimde yaratmış olsam bu konuda yinede bir ses aradım etrafımda yada telefonumda.Bundan 2 sene önceyi düşündüm.İstediğim kişi yoksa kimse olmasın benimle diyip yanıma Gül den başka kimseyi yaklaştırmadım. Ailemi üzülmesinler diye konudan haberdar bile etmemiştim.O benimle olmayı tercih etmiyorsa bende kimseyi istemiyordum.Ne büyük saçmalıkmış diyorum şimdi ama yine olsa yine aynı şeyi yapabilirim sanırım..
Bir süredir düşünüyorum ki onun yerine ben olsaydım..Ben terk etmiş olsaydım ve o hasta olsaydı.Herşeyi bırakıp onun yanında olmak istermiydim ? Hayatımda bir başkası olmuş bile olsa onun belkide hayatındaki en zor anlarında bir zamanlar sevdiğim adam olmasının yanında en yakın arkadaşım olmuş olmasınında bir önemi olmazmıydı? Yoksa ben cidden kötü bi eski sevgilimiydim acaba? yada karşımdaki beni cidden ayrılıktan sonra bile çok mu yormuştu? Hiç mi düşünmemişti ya ölseydim..Ki bir gün 48 saat sonra uyandım kemoterapiden sonra.ve az kalsın son denilen yoğun bakıma kaldırılmak üzere olduğumu öğrendim.Nabzım durmaya yakınlaşmış kendi başıma nefes alamamıştım bir süre.Bir daha uyanamayabilirdim..Çok mu bıkılmış bir kız arkadaştım ..?Yada cidden bu şekilde davranılması o savaşı kazanmam içinmiydi?

yada yada ben saçma bir meraktamıyım:)

Bunların hepsinin geçmişte kaldığını biliyorum.Artık çok sağlıklıyım.Testlerim çok ağır olsa bile sonucun iyi çıkacağına zaten eminim,yazının en başında bahsettiğim başardığım hayatımdaki en büyük savaş belki bu.
Ben olsaydım diye başlanılan cümlelerin beni haklı çıkarmadığınıda ve yanlış olduğunuda biliyorum..Ama bunun kimseyle değil ama sizinle paylaşmanın bi zararı olmadığını düşündüm.

Uzun zamandır yazmadığım içinde beni takip eden bilinmiş kişilerim zaten yok artık buralarda.Rahatım vesselam..