Çarşamba, Ocak 26

ben olsaydım?

Yazmayalı ne çok zaman oldu..İçimde biriktirdiklerimi buraya yazmaya kalkmayacağım tabiki.Şu son günlerde aklımı tuhaf birşey kurcalıyor.Merak etme yaş geldi 30 a ben durduğum yerde duruyorum muhabbeti yapmayacağım.Çünkü birok konuda cidden inanılmaz yol aştım.Çok emek harcadım çok gözyaşı döktüm ama oldu bir savaşı kazandım.
Pazartesi 6 aylık testlerimi yaptırma vaktimin çoktan geçmiş olmasının sıkıntısı ile doktordaydım bütün gün.Canımın çok yandığı kendimi cidden çok yalnız hissettiğim berbat bir gündü.Bu yalnızlığı herne kadar kendimde yaratmış olsam bu konuda yinede bir ses aradım etrafımda yada telefonumda.Bundan 2 sene önceyi düşündüm.İstediğim kişi yoksa kimse olmasın benimle diyip yanıma Gül den başka kimseyi yaklaştırmadım. Ailemi üzülmesinler diye konudan haberdar bile etmemiştim.O benimle olmayı tercih etmiyorsa bende kimseyi istemiyordum.Ne büyük saçmalıkmış diyorum şimdi ama yine olsa yine aynı şeyi yapabilirim sanırım..
Bir süredir düşünüyorum ki onun yerine ben olsaydım..Ben terk etmiş olsaydım ve o hasta olsaydı.Herşeyi bırakıp onun yanında olmak istermiydim ? Hayatımda bir başkası olmuş bile olsa onun belkide hayatındaki en zor anlarında bir zamanlar sevdiğim adam olmasının yanında en yakın arkadaşım olmuş olmasınında bir önemi olmazmıydı? Yoksa ben cidden kötü bi eski sevgilimiydim acaba? yada karşımdaki beni cidden ayrılıktan sonra bile çok mu yormuştu? Hiç mi düşünmemişti ya ölseydim..Ki bir gün 48 saat sonra uyandım kemoterapiden sonra.ve az kalsın son denilen yoğun bakıma kaldırılmak üzere olduğumu öğrendim.Nabzım durmaya yakınlaşmış kendi başıma nefes alamamıştım bir süre.Bir daha uyanamayabilirdim..Çok mu bıkılmış bir kız arkadaştım ..?Yada cidden bu şekilde davranılması o savaşı kazanmam içinmiydi?

yada yada ben saçma bir meraktamıyım:)

Bunların hepsinin geçmişte kaldığını biliyorum.Artık çok sağlıklıyım.Testlerim çok ağır olsa bile sonucun iyi çıkacağına zaten eminim,yazının en başında bahsettiğim başardığım hayatımdaki en büyük savaş belki bu.
Ben olsaydım diye başlanılan cümlelerin beni haklı çıkarmadığınıda ve yanlış olduğunuda biliyorum..Ama bunun kimseyle değil ama sizinle paylaşmanın bi zararı olmadığını düşündüm.

Uzun zamandır yazmadığım içinde beni takip eden bilinmiş kişilerim zaten yok artık buralarda.Rahatım vesselam..

1 yorum:

imge dedi ki...

kişiyi güçlendiren, yalnız olduğu başına çekiçle vurula vurula, bir savaşı kazanması die düşünürüm...yani yalnız olmak olayın içindeyken hoş görünmese de, güçlenmenin en iyi yolu bence..
bunların geride kalması ne kadar güzel,geride kalmış ama gene de geçmiş olsun demek istedim:)