Senden-Benden-Bizden

Aslında herşey ortak ev alıcağımız planının ortadan kalkması ile başladı.Yani şuan içinde bulunduğum bu anlamsız manasız sıkıntılı durumun tek sebebi geleceğe ait bir plan yapıyorken ( ortak olmasından bahsetmıyorum kendimden bahsediyorum) şuan elimde hiçbir planımın olmaması.Ne yapıyorum nerdeyim? Aslında zaten planlar yapan biri olmadım hiç bir zaman ama şimdi sanki geçmiş 28 senemi planlar ile geçirmişimde şimdi elim hamur karnım aç kalmışım gibi hissediyorum.Konu konuyu o bunu açtı derken ilşkimizinde içine her ikimizde çok güzel bir şekilde ettik.Ben kendi plansızlığıma saçma sapan bir şekilde üzülürken o kendi alacağı evle kendi işiyle kendi diğer işiyle ilgilenmekten ben konudan ne kadar hasar aldım göremedi göremedik.

Aslında ben nasılda boğmuşum onu göremedim..
Aslında nasılda ilgisiz o bu aralar göremiyor..
Aslında biz ikimiz çokda eğlenceli bir çiftiz bunu unuttuk..
Aslında hiç yalnız kalamıyoruz ki herşeyi bir kenara bırakıp ikimizin olalım..
Aslında ne istediğimiz sorgulamaktan hep nefret ettim bunu yaptığımda hep sevdiğim şeylerden vazgeçmek zorunda kaldım ama şimdi sorgulamaktan kendimi alamıyorum.
Aslında birbirimizi seviyoruz biz ve bunu unuttuk..

Belkide ben bunların hepsini şu plan yapamamaktan kendime plan olsun diye düşünüyorum.İnan hiç birini bilmiyorum ve kendimi bu aralar çok ama çok yoruyorum.Sadece bunu biliyorum..

Spora başladım o epey hatta çok epey iyi geldi.Kendimi fizikende ruhende daha iyi hissediyorum.
Uzun ama uzun zamandır yapmadığım herşeyi yapıyorum..Daha önce yapmak isteyip yapamadığımdan değil sadece aklımı ruhumu dağıtmak için yapıyorum.Çünkü biliyorsun beni , ben kimse için birşey yapmam eğer kendim mutlu değilsem.

PS: bu arada bu epey eski bir yazı ya,bloglar kapandı ya ancak yayınlıyorum:)birçok şey değişmiştir belki aynıdır ama yazmışım bir kere ellemedim tek kelimesini.

sevgiler

cambaz

kim yazmış bilmiyorum..ilgilenmiyorumda bugün okumadığım eski maillerimden fırladı önüme

Biraz değiştim,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar…
Değiştim,
Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,
Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni
Ben benimle savaşıyorum,
Seninle değil!
Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın
Ne kazanabileni ne de kaybedeniyim,
Sorun değil!

Elbet alışırım,
Biraz alıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Alıştım,
Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarıma,
Ve çokluğunu da yokluğunu da istemediğim bu iki arada bir derede duyguya alışıyorum,
Bir yanım bırak diyor bir yanım –ma,
Kesin değil!

Henüz tanıştım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Tanıdığımı sandığım bana daha da yakınım artık,
Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda,
Ve aynalara ağlarken gördüklerim kendi tarafımda…
Bir yanım memnun oldum diyor, bir yanım tanıyamadım daha,
Samimi değil!

Bir hayli kırıldım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
Gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!
Aslında ne sana, ne olanlara…
Kendime kırgınım…
Maziye hiç değil, an’a kırgınım.
Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,
Dinlediğim şarkılarda bana seni anlatan şarkıcılara,
Beni anlamadığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşlarına…
Bir hayli kırgınım…
Beni ben kırdım oysa,
İyi değil!

Galiba yoruldum,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Kendime kalbimi kanıtlamaktan,
Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan,
Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum...

öylesine..

Bu kış pek beklediğim gibi gitmiyor işler.Bir kere daha kar yağmadı.Hala bir haftasonu kaçamağı planı yapmayı bırak yapalım mının konuşmalarına bile tanık olmadı zihnim..Annem gider demiştim gitmedi..Geleceğe ait fiziken temelleri olan ortak bir paydada buluşuruz demiştim o zaten hiç olamayacak hale geldi.

Ben neyi yanlış yapıyordum.Benim gibi mutlu olmanın en kolay hayata geldiği ruh neden son günlerde bu kadar zorlanıyordu keyifli olmakta!! Allahım yaşlanıyormuydum yoksamm:) Yok daha 30 sendromuna girmedim..Ama artık hayatımdaki insanlar ile aynı tafara aynı paydada olmak istediğimi fark ettim.Bakın dikkat edin aynı emeller aynı hayaller aynı fikirler demiyorum sadece aynı payda diyorum..Yani bana aynı adada yaşamak yetiyor zararı yok birimiz balık tutsun birimiz ot yesin diğeri sadece uyusun.Bu aradalar fark ettim ki öyle değil biz bırakın aynı adada yaşamayı aynı limana bile uğramıyoruz.

Böyle oluncada zaten inanılmaz olan hayat dahada zor hale geliyor..

ben olsaydım?

Yazmayalı ne çok zaman oldu..İçimde biriktirdiklerimi buraya yazmaya kalkmayacağım tabiki.Şu son günlerde aklımı tuhaf birşey kurcalıyor.Merak etme yaş geldi 30 a ben durduğum yerde duruyorum muhabbeti yapmayacağım.Çünkü birok konuda cidden inanılmaz yol aştım.Çok emek harcadım çok gözyaşı döktüm ama oldu bir savaşı kazandım.
Pazartesi 6 aylık testlerimi yaptırma vaktimin çoktan geçmiş olmasının sıkıntısı ile doktordaydım bütün gün.Canımın çok yandığı kendimi cidden çok yalnız hissettiğim berbat bir gündü.Bu yalnızlığı herne kadar kendimde yaratmış olsam bu konuda yinede bir ses aradım etrafımda yada telefonumda.Bundan 2 sene önceyi düşündüm.İstediğim kişi yoksa kimse olmasın benimle diyip yanıma Gül den başka kimseyi yaklaştırmadım. Ailemi üzülmesinler diye konudan haberdar bile etmemiştim.O benimle olmayı tercih etmiyorsa bende kimseyi istemiyordum.Ne büyük saçmalıkmış diyorum şimdi ama yine olsa yine aynı şeyi yapabilirim sanırım..
Bir süredir düşünüyorum ki onun yerine ben olsaydım..Ben terk etmiş olsaydım ve o hasta olsaydı.Herşeyi bırakıp onun yanında olmak istermiydim ? Hayatımda bir başkası olmuş bile olsa onun belkide hayatındaki en zor anlarında bir zamanlar sevdiğim adam olmasının yanında en yakın arkadaşım olmuş olmasınında bir önemi olmazmıydı? Yoksa ben cidden kötü bi eski sevgilimiydim acaba? yada karşımdaki beni cidden ayrılıktan sonra bile çok mu yormuştu? Hiç mi düşünmemişti ya ölseydim..Ki bir gün 48 saat sonra uyandım kemoterapiden sonra.ve az kalsın son denilen yoğun bakıma kaldırılmak üzere olduğumu öğrendim.Nabzım durmaya yakınlaşmış kendi başıma nefes alamamıştım bir süre.Bir daha uyanamayabilirdim..Çok mu bıkılmış bir kız arkadaştım ..?Yada cidden bu şekilde davranılması o savaşı kazanmam içinmiydi?

yada yada ben saçma bir meraktamıyım:)

Bunların hepsinin geçmişte kaldığını biliyorum.Artık çok sağlıklıyım.Testlerim çok ağır olsa bile sonucun iyi çıkacağına zaten eminim,yazının en başında bahsettiğim başardığım hayatımdaki en büyük savaş belki bu.
Ben olsaydım diye başlanılan cümlelerin beni haklı çıkarmadığınıda ve yanlış olduğunuda biliyorum..Ama bunun kimseyle değil ama sizinle paylaşmanın bi zararı olmadığını düşündüm.

Uzun zamandır yazmadığım içinde beni takip eden bilinmiş kişilerim zaten yok artık buralarda.Rahatım vesselam..

olmak yada olmamak...

Nerelerdeyim diye kendime sorasım sonrada bağırarak kaçasım var aslına bakarsan.
Nerde değilimki ..İşin yoğunluğunu anlatmaya vaktim yok özel hayatımı anlatmaya isteğim. ..
Kendimle ilgili bir tespitim vardı oda yalan oldu SAYEMDE.Canım sıkkınsa yazıyorum diyordum ya yok yavrum öyle değilmiş.Ben bu 3 ayda popomu kaldırıp kendime ilgili tek güzel özel birşey yapmadım.Spora başlayamadım..Yogaya başlayamadım ama parasını ödedim.Aklımdaki yazıları yazamadım.Anneme çektiğim rest totoma geri yapıştı.Hatta o çok sevdiğim ayakkabıları bile alamadımm..Böylede hayati sorunlarımı bir anda ayakkabıya çevirebiliyorum yeteneğimi harcama tek kalemde sayın okuyucuu.

Şimdi dünden beri kafamı yiyen son sorunsalımıza dönelim..Erkek arkadaşın son derece iyiyken hoşken bir anda ee hayatım bende kendime ilşki ile ilgili güvenemiyorum işte o yüzden şöylede böylede derse ne yapmanız nasıl tepki vermeniz gerekıyor.Bu sevgiliki ki sizi daha önce terk etmiş ise..Bu sevgili ki sizi 7 senedir tanıyıp 5,5 senedir sevgiliniz ise nasıl bir cevapla onu sineğe dönüştürmeliydiniz? Hala kafamı toparlayıp hey hey du bi saniye diyemedim. Üzerinden tam 29 saat geçti ben hala içi dolu turşucuk modelinde kendi kendime deliriyorum..İnsan demez mi adam sen kendine güvenmıyorsan ben sana nasıl güveneyim..İnsan demez mi adam geldik 28 yaşımıza hala neyine güvemıyorsun ve benımde canım yok mu..Bende insan değilmiyim diye hesap sormaz mı? Madem güvenmıyorsun git güvenen yerlerini 28000 Bakımına soktur denmez mi bu adama...?? Sorarım size o bunu dedikten sonra ben neden 29 saattir bu kadar sakinimmm..yok yanlış oldu neden bukadar saattir sakin kılığında dolaşıyorum..Nedir bu durgunluk..Pardon pardonnn birde bir yıldır aynı evi paylaşıyor olmamızıda yazmadan edemeyeceğim..
Bak bunları sıralayınca dahada delirdim..Ulen lise bilgi yarışmasındamısın .Ya da nesin everest e mı tırmanacaksın..kendine güvenmiyomuşşş bak seeeen..Sonrada neden benim facebook arkadaşlarıma takılıyooossuunnn cambazzzz.Cambaaaz sende amma uzattın konuyuu.

Tabii bu sadece aldatmak aldatılmak değil..Bende artık cidden güvenebileceğim birini istiyorum bende arkamda ohh be diyebileceğim bi arkadaş bı sevgili istiyorum ki ben öyle olduğuma şu koca göbeğimi basabilirim:( şimde gelde güven bu adama..Nasıl olacak nasıl çözücem bu işi bilmiyorum.Şimdi eve gitmek için koltuğumu terk ediyorum bakalım cesaretimi toplayabilirsem sorucamm( allam bende ne ödleğim yaaa okyonusdan cacık olur ama benden adam olmazzz) adam adam diyeceğim neyine güvenmiyosun anlat bakiimmmm..Güvenmek yada güvenmemek işte bütün mesele bu..

severim öperim hepiniziii..

sorunlu cambaz..

zihin -kalp çıkmazı..

seni deli gibi sevdiğim vakitlerden birinde elinde başka parmakların dolaşmasını seyrettiğimi hatırladım bugün..ve seni şimdiki zaman diliminde hala deli gibi sevdiğimi düşündüm sonra..nasıl bir zihnim ve kalbim vardı benim?..ve seni neden böylesine sevmiştim-seviyordum?..Hafızamı kaybetmeyi isterdim..Zaten her koşulda seni sevecek bir neden buluyorum kendime..Kaybetsemde zihnimde seni ,yine severdim nasılsa..

zaman sadece birazcık zaman

Aklımda uzun süredir farklı bir blog açma fikri var.Ama sonunda ne kadar uzun sürerse sürsün konusunu bitirecek bir blog.Ama bir türlü vakit ayıramıyorum.
Bu aralar bir çok şeye vakit ayıramıyorum aslına bakarsanız.Deli gibi çalış çalış nereye kadar değilmi..

Çok alakasız cümlelerin kol gezdiği bir yazı olacak şimdiden söylemesi.Eskiden nasıl güzel yazılar yazarmışım.Şimdilerde bir bıkkınlık var içimde.Yazıcamda ne olacak anlatıcamda ne değişecek şeklinde böle bir salıvermişlik kol geziyor.

o yüzden şimdi susuyorum yazmak istemıyorum..yazarsam ağzımdan çıkanlardan sorumlu olacağım..bıraz daha zaman...