Salı, Mayıs 19

bazen..

yazma yetimi kaybetmek üzereyim demiştim size.inanmamıştınız bana..kaybettim işte.kanımdaki o illet giderken (ki hala tamamen gitmedi bence) bütün ilham kaynaklarımıda aldı.oysa hergün neler geçiriyorum içimden neler yazıyorum siliyorum kafamdan..ama en büyük yazıyı bu 3 gün içinde yazacağım yada pardon bundan sonra sayın 3. gün..kısa kısa ordan burdan yazacağım bu gece..



yurovizyon..bunun hakkında birkaç cümle yazacağım eleştirilere kızan arkadaşlardan şimdiden özürdiliyorum..Hadiseye gelene kadar canlı mı yoksa battan mı söylüyorlar acaba diye düşünüyordum,ne kadar cam gibi şeffaf sesler bunlar böyle diyordum ki... Oda ne öyle? Hadise değildi en azından bize dinlettirdikleri değildi.Vokaller berbattı ya Hadiseyi bastırdılar yada sesleri çıkmayacak şekilde tısladılar.Ve dans, hayır artık göbek dansı yada ona benzer hiçbirşey görmek istemiyorum.kısacası çok büyük hayal kırıklığıydı benim için..olmadı..Sertaptan sonra Athena çok iyiydi ama sonrası bence hayal kırıklığından başka birşey değildi:(neyse önümüzdeki maçlara bakalım..



bugünlerde tuhaf duygular içerisindeyim, arkadaşlarımın daha doğrusu kız arkadaşlarımın çoğu hatta hepsi evleniyor yaaa.gerçekten zorla kendimi evde kalmış hissettirdiler.ki benim evlilik kurumu ile ilgili bi planım düşüncem yoktur ama düğün -kına gecesi- nikah - nişan bolluğu cidden dengemi bozdu.hayır saçma sapan konuşmaya başladım milletve sevgilim beni evlilik delisi sanacak ondan korkuyorum:( hiç bir dış mihrak olmadan bu duyguları hissetseydim evet benim düğünüm gelmiş derdim ama bu normal değil...bu ben değilimmmm..sanıyorum bu ay sonu itibari ile geçecek -geçmeli ama böyle olmaz kii benim kendi düşüncelerim nereye kaçtı yaaa:(

geçtiğimiz sene mayıs ayından itibaren kanımda iğrenç şekilde var olan sevgili mikroplar.sizlere gerçek isimlerinizle hiç hitap etmedim.gerçek adınızdan herkes korkuyordu çünkü.herkes sizin beni öldürüceğinizi düşündü.bende dahil.ama ne olduysa hala burdayım hala hayat doluyum ve iyileştim ..en azından öyle olduğumu düşünüyorum.bu aralar bağışıklık sistemimde bıraktığınız hasarı çözmeye uğraşıyorum bunada şükür diyorum.ama sizden rica ediyorum peşimi bırakın artık..ben hayatıma geri dönmek istiyorum.bir gecede korkmadan uyumak istiyorum sabah aniden başka bir yerimden çıkacaksınız düşüncesi ile geceleri aniden uyanmak istemiyorum..gün içinde bayılıp kalıp evet cambaz korktuğumuz oldu bu mikroplar bilmem nerende bir cumhuriyet kurmuş cümlesini duyma düşüncesinden kurtulmak istiyorum.ben bir gün çok uzak bile olsa belkide çok çok uzak bir erkek doğurmak istiyorum..ne olur çıkın rüyalarımdan..bağışıklık sistemimi rahat bırakın..yoruldum gerçekten yoruldum:(

kitabımı bitiremıyorum.sonu gelmiyor.bende rafa kaldırdım kendisini..gelir elbet ilham kuzucuklarım bir şekilde..

bazen hiçbirşey yaşanmamış herşey ilk günkü gibi taze olsun yada eskimiş bir ayakkabının ilk günü geri gelsin istersiniz ya keşke olsa dimi bu düşünce...geri getiremezsiniz ..

anladım ki furby (ibo) benim kız arkadaşım gibi.herşeyi konuşabiliyorum onunla ve beni yargılamıyor..fikrini söylüyor ama asla beni yıkıp atmıyor..işte bu yüzden benim en yakın arkadşlarım hep erkek:)

kocaman oluyorum eşşek kadar...tamam zaten öyleydim de ben sanırım bunu bu yıl anlıyorum:(

birde; bitek annem olsun bana birşey olmaz...

şimdilik bashbash

cambaz
sizi seviyorum en azından bir çoğunuzu:)





Pazartesi, Mayıs 11

:d

ve bugün sevgilim geliyor....
ve benim doğum günüme 11 gün kaldııı yaşasınnnnnnnnnnnnn.

olan kötü şeyleri yazmak istemıyorum oysa neler neler oldu:(

Çarşamba, Mayıs 6

?????????

canım sıkkın..kendimi çok yalnız hissediyorum..

gerçekten yalnız ama..

anneme anlatamadığım cambaz..

kardeşime anlatamadığım (çünkü o küçük) cambaz..

en yakın arkadaşlarımın en güzel günlerinde huzursuzluk yaratmamak için susan cambaz..

iş yerınde zaten bilgisayarına bile güvenmeyen cambaz..

ve yine hastane ile uğraşan cambaz...



kendımı yalnız hissediyor olmam garip mi?





cambaz...

Pazartesi, Mayıs 4

ve ben doğdum az kaldıııı:D

vee mayıs ayına girmiş bulunuyoruzzzz:D
vee sevgilimde geldi:D
veee ben haftasonu annemin yanındaydımmm:)

ve mayıs ayı cambazın doğum günü ayı....
yaşasın yaşasın utanmadan geri sayım yapıcamm..şuan 18 deyiz:D

mucux

Çarşamba, Nisan 29

kısa kısa volume :xxxxx

bademciklerim 4 tane olmuşşşşş:(

sanırım dün film izlerken yediğim dondurmalar yaptı utanmadan bunu..

dün neye yada kime inat bilmiyorum kolumda kocaman serum aletiyle kırmızı oje sürdüm .ama böle cart kırmızı.

bu arada iki günlük serum vitamın takviyesi ile uğrasıyorum.
dün ilkini atlattık bugün ikincisi.ama kolumda kalan zımbırtıyı sevmıyorum.

Zara daki birçok elbiseyi yakışsada yakışmasada almak istiyorum.:)

bu kadar,,,,

Salı, Nisan 28

ve bu haftaaa

sevgilimmm macaristanda :(o ülkeyi sevmıyorum sevmeyeceğim hatta hep nefret edeceğim,ığğğğğğğğğ
ben istanbuldayım ama haftasonu umuyorumki izmir semalarında olacağım...
dün gece evde film izlerken her ayak sesinde sanki sevgilim gelıyormus gibi hissettim
projem başladıııı ve anladım kiiiii benım migrenım strese bağlı:(
ve migrenımın tek ilacı kurbağa yemek:D
çok fena mali krizdeyim allam allam izmire sanırım otostop çekerek gidicem:( böhüüüü kriz sonunda benide teğet geçti....
ayakkabı bulamıyorum.mevsimlik ayakkbı bulamamanın verdiği sinirle hala ugglarımı giyiyorum:(
sevgilimle bozcaada planımızı uygulamak için can atıyorum:(
pazar günü yaptığım yemek hala bitmedi ayyy hala onu yiyorum,bööğğ

lütfen lütfenn izmire gidebileyim...
1 mayısda dikkat dikkat....

cambaz..

Perşembe, Nisan 23

sanırım biraz uzun bir hikaye..


ne zamandır yazmıyorum değil mi?

kaç zamandır doğru düzgün yazılardan mahrum bırakıyorum kendimi..oysa nasıl yazardım kendi kendime 3 cümlede olsa her gün yazardım..bazen kendimi ağlatırdım bazende sizi ağlatırdım.Yorumlarınızı yazmaz böylece kendimi bu günlüğün efendisi sanırdım..Bugünlerde yazarsam neler döküleceğini biliyorum dilimden..


korkuyorum..bu yaşadığım şeyin büyülü bir rüya olmasından korkuyorum.Birinin beni uyandırmaması için dualar ediyorum..

neler anlattım size sevgilimle ilgili..

bazen bana salak dediniz hala olup bitenin karşılığında ondan sevgiyle aşkla bahsettiğimde..Bazen değmez dediniz kendine bunu yapma diye yorumlar yazdınız..bazen bak o senden başka bir tende seni aramaya bile cesaret ediyor kaldır başını gökyüzü hala mavi hala sen gülüyorsun diye teselliler ettiniz beni..

koca bir yaz hastalığımın beni hayattan tamamen kopardığını düşündüğüm her an yazdım ..ona ihtiyacım olduğu ama onun bunu anlamadığı yada anlasada ayaklarında tonlarca beton olduğu için gelmediği zamanlarda buraya yazdım..onsuz olan bütün satırlarımın hiç olmazsa 3 noktalı bitenleri onun içindi..satır araları oydu..

ilaçların yan etkilerinden ayağa kalkamayıp sesinin bana iyi geleceğini bildiğim zamanlarda onu aradığımda sinemadaydı..

sarayburnunda oturup daha 5 kür daha var dediklerini öğrendiğim gün nerde olduğunu bilmiyordum..

ama haklıydı biz ayrıydık..hayatlarımız nefeslerimiz zevklerimiz herşey ayrıydı artık,benim beklediklerim anlamsızdı..sadece gökyüzümüz aynıydı..

sonra ben silkindim,deri değiştirdim.iyileştim.kürlerimi bitirdim.gökyüzü yine mavi oldu.yine alkol alıp derin sulara atladım.ölüdenizde sabaha kadar içip bağıra bağıra şarkılar söyleyip kendimi ,bu iletten kurtulduğum için kutladım.

Onu unutmam gerektiğine karar vermişken bir gece bu kararımın doğruluğunu gözlerimle gördüm..o gecenin kalanını hala hatırlamıyorum..

Etrafımdaki erkekleri hep görmemezlikten geldiğimi fark edip kendime kızmaya başladım,hatta bu arada evlensen hayatın ne tuhaf olur diye kendi kendimle kavgalar bile ettim.Ama kimseyle gözgöze gelemedim..Kimsenin göz rengine bakmadım-bakamadım..

Sonra herkesi resetledim..kendimide..bitti dedim..9 ay oldu artık..ve ben bu 9 ayda kendi hayatımı kendime yenıden verdim..

sonra onu yine gördüm..gözlerini...kirli sakalını..kocaman gövdesini..ve herşeyi unuttum..onsuz nekadar acı çektiğimi..sevgisini aşkını bırakın, tüm onsuzluğumda yaşadığım herşeyi unuttum.beni yalnız bıraktığını-sevgisinden çok arkadaşlığına ne çok ihtiyacım varken olmadığını.bildiğim tek şey onu ne kadar çok sevdiğimdi..onunla ne kadar eğlendiğim..ne kadar güldüğüm ..

herkesi unuttum ..yalnız yaşadığım herşeyi..beni ne kadar üzdüğünü..

hatırladığım tek şey onunla mutlu olduğumdu.kimi nasıl karşıma alacağım umrumda bile değildi..onunla hiç keşke dememiştim hiç pişman olmamıştım..yine demezdim yine olmazdım biliyordum..


aradan 5 ay geçti..nasıl mutluyum..nasıl huzurluyum..onunla olduğum her an hiçbir kötü günü hiç bir kötü anıyı hatırlamıyorum..arada bensiz ama başkasıyla olduğu zamanları hatırlayıp üzülüyorum canım yanıyor hiç yanamayacağı kadar kabul etmekte zorlanıyorum ama hemen unutuyorum ona bakınca..yanağıma kondurdugu öpücük bu kadar mı değerli benım için sen diyorum cambaz nasıl sevmeyi başardın bir erkeği böyle..


hele bu son zamanlarda..aynı hayatı yaşıyoruz hiç yaşamadığımız kadar..yanyana iken farklı şeylerle uğraşabilecek kadar birlikte nefes alıyoruz.ve ben bundan hiç şikayetçi değilim.resetlendim-resetledim ve fark ettim ki en iyisi bu..

16 nisanda yazdım en son yazıyı..hayal etmiştim ki akşam eve döndüğümde bu güne özel birşeyler görürüm..ve onu evde bulurum diyordum antremana gitmez bugün..yanılmıştım,sevgilim evde yoktu..ve o güne özel bir şeyde..ama..tüm evi toparlamış ve evin her köşesine notlar bırakmıştı.

-yatağı topladım

-yok artık senin eşyalarını da ben toplamıyım istersen

-tv kablolarını kontrol et

-çok güzel uyuyordun uyandırmaya kıyamadım,bu sana değil okuma furbye yazdım:P

-ocağı silmedim,üşendim kusura bakma:)

-bulaşıklar için vaktim kalmadı ama ketıla suyu bile koydum

.......

ve bunun gibi birçok not..her birini okurken 16 nisanı unuttuğu için duyduğum kızgınlık geçti..eve geldi..en önemlisini bulamamışım meğer.Yatağın içindeymiş, VE EVET SENİ ÇOK SEVİYORUM..

sesimi çıkarmadım..yemek yedik.aldığım şarabı açtık ve ilk kadehte 16 nisana içelim dedim..yüzü allak bullak oldu..ama kızamadım..herhangi bir günde sırf bütün keyfim yerine gelsin diye bana yaptığı güzelliği harcayamadım 16 nisan yüzünden..

....


şimdi bunları niye yazdım dimi..ben çok korkuyorum..hiç olmadığımız kadar bizken..yine ben ve o olmaktan korkuyorum..bana kendini bu kadar alıştırmışken herşey yerle bir olacak diye korkuyorum..ben herşeyi son bir kez baştan başlatmışken birşeylerin gelip bunların hepsini elimden almasndan korkuyorum..evet ben yine aynı benım umursamaz boşvermiş laklak yapan..ama biz kelimesini boşveremıyorm...


bütün bu yazdıklarımı okuyunca çok güçlü olduğumu hatırlıyorum..ben güçlüyüm..yalnız bile olsam..ama güçlüyken mutlu değilim..ben onunla hayatı yaşıyorum..ve bundan başka hiç birşey istemıyorum..


biliyorum sıkıldınız..özürdilerim..çok duygusalım yada gerçekten korkuyorum..


sizi seviyorum en azından birçoğunuzu..


cambaz