2. perde

Neresinden başlasam ki?
Dün ikinci operasyonumuda oldum.
Bir öncekine göre daha kısa sürdü.narkozdan sonra uyuma anım çok komikti.Doktorum açsın dimi dedi bende çook dedim.Tamam kahvaltılar benden dedi gerisini hatırlamıyorum.Odaya geldiğimi hatırlıyorum. Deli gibi ağrım vardı.Doktorum geldi hemen sonra arkasından süper bir kahvaltı masası geldi.Zorla birşeyler yedim.O o esnada bana benden sonra yaptığı operasyonu anlattı.Baktı ki fenaya gidiyor durum hemen bir diazem ben pat yine uykuda..
2 saat sonra evimdeydim..Sonuçlar pazartesi belli olacak.Ama ben çarşamba öğreneceğim sanırım doktorcum pazartesi -salı yurtdışında olacakmış.
Çok şanslıyım ki böyle bir doktorum var.Kadın ruhundan böyle anlayan birini daha görmedim.Belkide sırf o beni böyle rahatlatıyor diye kimseye gel demedim.

1 aydan sonra ilk defa cumartesi akşamı evdeydim..ya da pardon yarısında zaten hastanedeydim.Çünkü akşam pek hoş olmayan bir durum oldu ben kendimi yine acilde buldum.Sabah 09:00 gibi geri geldim.
Saçma ikinci operasyon maceramızda burada son buldu.Eğer pataloji sonuçları kötü çıkarsa bu defa daha büyük bir operasyon olacağım.Tabii bu arada ilaç tedavimiz son sürhat devam ediyor..

Nedense buraya yazmakda gelmiyor içimden.Oysa daha olan neler var neler.Her hastalık dönemi birilerini siliyorum hayatımdan.Bugün biri daha gitti.Çok üzüldüm ama yapacak birşey yok..karmaşıklığa değil huzura ihtiyacım var.


cambaz

bir küser bir barışır...

Kadınların gıcık olduğu kadın..

Dün gece hayatımın en zor gecelerinden biriydi.Bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum.Babamı daha iyi anladım sanırım..Ama bundan bahsetmeyeceğim size şimdi.Trajedilere göre yaşamıyorum artık..

Dün sabah uyandım tam evden spora çıkıyorum( doktorum duyduğu anda vuracak beni) liseden yakın bir arkadaşım aradı.Bugün bana zaman ayır azıcık kızım yaa dedi.Ee peki dedim kahvaltıyla başlayalım .Rumeli Hisarda Lokmada bulduk kendimizi.Ama oda ne bu arkadaşıma daha iki gün önce ayarlamaya çalıştıkları kız yan masamızda çıkmasın mı? Kız bana selam bile vermedi.Tabii bizimki kıza gevşek gevşek konuşmalar falan ama kız bi asabi bi sinirli.
Bu akıllı telefonlar çıkalı valla herşey daha da zorlaştı.Oturduk iki dakika sonra arabulucu kızdan dıd dıd whats up.!! Yanındaki kim? Neyse açıkladı durumu.Bizde kahvaltımıza devam ettik.Ama bu gün öğreniyorum ki asabi kızımız diyormuş ki neden başbaşa kahvaltı ediyorlardı madem arkadaşlar? Neden sürekli gülüyorlardı? Neden kız sürekli birşeyler anlatıp gülüyordu ve hasta iken böyle ise bu kız normalde nasıl kimbilir demiş.Evet canım normalken oramı buramı açıp striptiz yapıyorum pazar kahvaltılarında. Tövbeee tövbeee..

En boktan olayları anlatırken bile gülmekten ölüyoruz sanırız hep bu arkadaşımla.Ben yaşadığım ayrılık sürecini vs vs anlatıyorum (o arkadaşımda 9 yıllık sevgilisi tarafından babasının öldüğü gün terk edildi buarada )bir taraftan kaymak yemekten yağ tulumuna dönüyorum ama kızın gözü hep üstümüzde.Ama nasıl eğlenmiyorlar nasıl donuklar oysa 4 kız gelmişler hemde pazar günü! O mekanın kahkahalar ile yıkılıyor olması gerekırken ben bedevinin başından geçen olaylara gülmesini dinliyor herkes.

Neyse ki kalktılar bir süre sonra giderkende insan bir bye bye falan der bildiğiniz domuz.Sanki sevgilsiyle evlendim de biz balayındayız da onunla karşılaştık tövbe tövbe..Bunu böyle atlattık derken.Biri aradı arkadaşımı .AAA baktım açıklamalar vs vs.Bu ne dedim..Amerikada flört ettiği kıza ( bu arada playboy olmuş bizim inek haberimizyok) bi arkadaşımla kahvaltı yapıyorum demiş aa kız bir trip bir trip..Bizimkide açıklamaya çalışıyor ..Ulan dedim ne oluyoruz yahu? Sevgilin değil birşey değil ..Ordan kalktık Santraldeki Coca-Cola sergisine gittik.Orda da eski sevgilisi ile karşılaştık anam orda da bir cinayet rüzgarı esti.
Bu arada benim üzerimde pijama diyeceğiniz eşorfmanlar var.Yani eziklikten ölüyorum.Ama itiraf ediyorum deli gibi gülüyorum sürekli sinir sistemi diye birşey kalmadığı için sanırım buna uyuz oluyorlar..:/

Eski sevgilimlede ne kadar kız varsa sinir olurlardı bana.Hep huzursuz etmek için uğraşırlardı.Ve dün anladım ki bu benimle ilgili birşey.Yani sonuçta yanımdaki kaç yıllık arkadaşım ulan bir kaç saat içinde az kalsın 3. sayfa haberi şeklinde kadınlar tarafından parçalanacaktım.Sanırım bende kadınları gıcık eden bir koku var!!

Sonra sinemaya girdikte kurtuldum:)

Bütün bir pazar hamileler gibi elimde kusma poşeti ile gezdim ayrıca.İğrenç bir şekilde sürekli öğürüyorum.Aslında yatıp dinlenmem gerekirken ben daha da inat dahada fazla yoruyorum kendimi..İyileşeceksem böyle iyileşeyim..

Güzel bir pazarın gecesi olabildiğince berbat geçti..Bana tedavi olmam için yalvaran taklalar atan iki insan ise o esnada kıçlarındaki pireleri kovmakla meşguldu.Yaşadığım süreçten haberleri bile yoktu..

Bu süreçte yaşanacak herşeye hazırım diyordum ama dün geceki biraz ağırdı..

cambaz,,

.............

Sormak istediğim tek soru var..
Cesaretimi topladığımda...

Ve daha..

Uzun bir gece uyumadım yine..
Mesajlar..İkna çabaları..
Sabaha aklım uyandığında kararlarım değişmişti.İlk defa uyumamış bir zihin işe yaramıştı.
Tedaviye ok dedim.Daha Barcelonaya bile gitmemiştim.Daha beni gerçekten sevmemişlerdi hiç.Bunları kaçıramazdım değil mi?

İkinci operasyonu haftaya cumartesi oluyorum.Bu esnada ilaç tedavisi başladı bile 24 saatin içinde.Buna inat daha da enerji harcayacak hale geldi hayatım nedense.Sporu bırakacaksın dediler.Hayır bırakmayacağım..Sigara 1 tane bile yasak..Avuçlarını yalarlar..:) Şaka şaka sigarayı bıraktım bile..

Ama enerjim azalıyor.Hissediyorum.Beni tedaviye ikna etmeye çalışanlar şimdi çok uzaklarda ve ben onca insanın içinde .. neyse boşverelim..

Önce bir saçmaladım tatil planları yapıp saçma sapan insanlar ile Barcelona biletleri almaya kalktım.Sonra dedim ki huzura ihtiyacın var güzelim..Eğer bu illetten kurtulacağım diyorsan özveriyi ve ciddiyeti ön plana almalıydım değil mi?
Sıkı bir toparlanma aşaması sıkı bir detoks sıkı bir arınma..

İlk önceleri biraz zor olacak..Hızım enerjim kesilecek.Ama herşey düzelecek..
Daha Barcelonaya bile gitmedim ki di mi? Ve daha gerçekten sevilmedim bile..


Ps:Derya ya beni baştan yarat derken dalga geçmiştim ama yeni halimide sevdim aslına bakarsanız..


Cambaz

resimler değişemezzz

Sanıyorsunuz ki bir karar vermem lazımdı ve ben onu verdim..
Hayır hiç alakası yok.Ben mutlu olacağım kararı verdim.
İki gündür cidden mutluyum..Gülüyorum eğleniyorum.
Sorgulamıyorum.Hasta olduğumu unuttum..

Dün akşam çok şeker bir yerde yemekteyiz.Eski şarkılar çalıyor.Deli desinler bana değişemem.. çalmaya başladı.Oturduğumuzdan beri gözlerini üzerimde hissettiğim beyefendi kalktı geldi yanımdaki boş sandalyeyi çekti oturdu ve şarkıyı söylemeye başladı.Peki ben ne yaptım.Deli gibi gülmeye başladım.Peki neden? Yiğit özgür ün bir karikatürü vardır.hatta tam yandaki..Öyle bir kahkaha attım ki sessizce kendi masasına döndü ve oda gülmeye başladı.Bizim kızlar çantamı toparlayıp beni çekiştirip çıkardılar dısarı.Eve geldiğimde hala gülüyordum.

Sabah faceden bir ekleme talebi ismi tanımıyorum.Ama yüz bi tanıdık bi baktım aaa o yanıma gelip şarkı söyleyen adam.Dayanamadım mesaj attım dedim sizi kabul etmedim ama adımı nerden öğrendiniz ? Garsonun iyi bir bahşişe ihtiyacı vardı sanırım kartınızdaki ismi bana söylemek için dedi.Yuh dedim yuh!! Tabii ki engelledim adamı.Ama yuh ya bu kadarda saçmalanmazki.Bu akşam çıkışta gidip garsonu dövücem cidden!!!

Cambaz

Aslında Cesur Olmak;

Günlerdir blogu açıp yeni kayıt butonuna basip kapatıyorum.
Yazacak onca şey olmasına karşın yazma isteği olarak içimde hiçbir haltın olmayışı buna tek sebep.Yoksa ne yoğun günlerde gece yarısı oturup o büyük şevkle neler neler yazdım zamanında.

Sürecin ilk aşamasını yaşadım bitti.Sancılı bir operasyondu.verilen ilaçların bünyede yaptığı etki çok çok farklı olduğundan ağır şartları olan bir kağıt imzaladım.İmzalarken yalnızdım.Operasyond da yalnızdım.Bu benim tercihimdi tabii ki.
Oprasyonda ilaçların etkisi ile nabızım olması gerektiğinden dahada zayıflamış ama son anda nasıl olduysa herşey normale dönmüş ve ben uyandım..

Narkoza bünye olarak tepkisizim yani kolay uyanıyorum.Ama bu son operasyonda eğer son 10 dk daha uyanmasaymışım kendiliğimden müdahale edeceklermiş.Çünkü sürekli kendime gelip geri gidiyormuşum ama ben hatırlamıyorum.Hatırladığım tek şey elimi tutup uyan sevgilim diyen biri oldu.Biri diyorum ama kim olduğunu çok net hatırlıyorum.Israrla elimi sıkıp hadi uyan dedi.Gözlerimi açtım kimse yoktu doktorumun dışında.Yanaklarımı sıkıp korkuttun bizi kız dedi gülümseyerek.Merak edildim evet onun tarafından.Ama vicdan denilen duygu hiç tahmin etmediğiniz insanlarda bile olabiliyor.Ve ben kimsenin vicdanı olmak istemiyorum.Tedavi olsamda olmasamda yanımda beni gerçekten seven birilerini istiyorum.Vicdana değil uykuya dalmama sebep olacak huzura ve heyecana ihtiyacım var.Ben heyecanlıykende çok güzel uyurum:)

İlk 24 saat çok ağrılı ve sancılıydı.Ama şimdi iyiyim.Sonuçlar kötü..Ne kadar rahat yazıyorum şimdi.Pataloji sonuçlarında herşey yüksek çıktı.tedavi süreci azbuçuk belli olsada ikinci aynı operasyonu yapmak zorundalarmış.Düne kadar önümüzdeki hafta aynı işlemleri olup net tedavi sürecimin belli olacağı kesindi.Bir dizi ilaç tedavisi.Belki az dozda kemoterapi .Ve sonrasında daha büyük bir operasyon ve herşey yolunda giderse ki bu %50 bir ihtimal olacaktı sıçrama yapmaz ise düzelecektim.

Dün bir karar verdim.Bu süreci yaşamak istemiyorum.Güçsüz olduğum için pes etmeyi istediğim için değil sadece istemiyorum.Salakmısın demeyin bunların aynısını yaşadım.Şuan bunları yaşamak istemiyorum.Henüz doktorumla konuşmadım.Bu haftasonu bir görüşmem var.Sonrasında ne olur bilmiyorum ama kararım ve karalığım cidden yüksek.Kendiliğinden geçer belkide kimbilir:)

Gebzede bir onkoloji merkezi var.Kenanla oraya gittim.Doktor çok iç karartıcı şeyler söylese moralimi bozmadım evet itiraf ediyorum tüm dönüş yolunda ağladım.Kenan beni susturmak için her benzikten Kinder yumurta alıp aa bak ne çıkacak diye oyalamaya çalışsada başarılı olamadı.O kadar çok neye ağladım bilmiyorum ama arabadan indiğimde rahatlamıştım.

İnanılmaz bir uyku sorunum var.Uykuya dalıyorum ama 1 saat sonra sanki saatlerce uyumuşum gibi ayaktayım.Genzeden dönüştede eve gelip hemen uyumak istedim ama olmadı.Kenan nasıl olduğumu merak edip aradığında uyuyamıyorummm diyince annesinin zanaxlarından kapıp geldi.Evet 7 saat aralıksız uyudum.Ama o günden sonra hala aynı sorunumuz devam ediyor.En çokda bu koyuyor sanırım.Uyuyamıyorum..Huzurla uzun bir uyku için neler vermezdim.

Gül ü çok özledim.Bütün arkadaşlarım yanımdalar.Ama onlarında yanında oda olsun istiyorum.O ise eksiklğini her kötü hissettiğimde Kenan ı tepeme göndererek çözmeye çalışıyor.Çok işe yarıyor evet ama rahatsızımda bu durumdan.

Hayat bazı seçimlerden ibaret aslında.Hep daha iyisinin olabileceği ihtimalide bir seçim.Ama elinizdekileri özlüyorsanız eğer bu seçimlerde diğerini seçtiğinizde, işte ozaman hata yapmışsınız demektir.Cesur olmak bazen elinizdekini tercih etmek demektir.

Hep cesur oldum ..Yine oluyorum ve tedavi olmak istemiyorum.O kötü süreci yaşamak istemiyorum..Aptal cesareti deyin ne derseniz deyin..

Cambaz