Salı, Aralık 27
trala la la la...
:)
ilaç kullanmaya ara veriyorum 3. operasyona kadar.Yuppilooooo...
Durumumda bir değişiklik yok ama ilaç kullanmıyor olmak benim için şuan gerçekten çok çok önemli.
Oh be dünya varmış.Neşem yerine geldi..
Dün akşam saat 22:00 de deli gibi zil çalışıyor.Normalde hayatta açmam akşam çalan zilleri.Kapıdan bir ses Cambaz benim diye bağırınca açtım tabii.
Kenan dı.Sonuçları öğrenemedikleri için gelmiş.Oysa ben pembe polar sabahlığımla zırlamakla meşguldüm.
1 saat konuştu konuştu ben o esnada deli gibi ağrımla kıvranıyorum...Sonra kapının önündeki bavulu içeri almayacakmısın dedi.Tabii ki hayır dedim.Giderken götürebilirsin.
Neden peki? Hayır cevabının sebebini öğrenebilirmiyim?
Aşık olmak istiyorum dedim..Eskisini bitirince yeniden sıfırdan aşık olmak istiyorum.Ama şimdi diğerinin kabuk bile bağlayamamış yaraları ile boğuşurken nasıl seninle gelmemi beklersin.Nasıl seni öperim? Nasıl seninle uyurum? Adamın kokusu burnumda daha:(
Elbet unutacağım elbet hayatıma birileri girecek ama bu şimdi değil.En azından böyle planlı değil.Belki bir an gelecek belki 1 ay belki 1 yıl sonra kendimi dünyanın en huzurlu insanı hissedeceğim anı gelecek tekrar..Ama bu şimdi değil.Buna hazır değilim dedim..
Sevilmiyorsun bunuda unutuyorsun dedi..Bu benim sorunum senin değil dedim..
Sustu..sustu..Ben o esnada deliriyorum ..Artık dedim gitsen bende huzurlu bir şekilde ağrımı çeksem..Ayrıca benim giriş biliyorsun küçük bavuluda birzahmet alsan.
yemin ediyorum evde kalacağım.Böyle adamlara hayır diyorum ya..Valla kalıcam.:D
neyse öperim koklarım..
trala la la...trala la laaaa ilaçlara bye byeeee
cambaz..
ilaç kullanmaya ara veriyorum 3. operasyona kadar.Yuppilooooo...
Durumumda bir değişiklik yok ama ilaç kullanmıyor olmak benim için şuan gerçekten çok çok önemli.
Oh be dünya varmış.Neşem yerine geldi..
Dün akşam saat 22:00 de deli gibi zil çalışıyor.Normalde hayatta açmam akşam çalan zilleri.Kapıdan bir ses Cambaz benim diye bağırınca açtım tabii.
Kenan dı.Sonuçları öğrenemedikleri için gelmiş.Oysa ben pembe polar sabahlığımla zırlamakla meşguldüm.
1 saat konuştu konuştu ben o esnada deli gibi ağrımla kıvranıyorum...Sonra kapının önündeki bavulu içeri almayacakmısın dedi.Tabii ki hayır dedim.Giderken götürebilirsin.
Neden peki? Hayır cevabının sebebini öğrenebilirmiyim?
Aşık olmak istiyorum dedim..Eskisini bitirince yeniden sıfırdan aşık olmak istiyorum.Ama şimdi diğerinin kabuk bile bağlayamamış yaraları ile boğuşurken nasıl seninle gelmemi beklersin.Nasıl seni öperim? Nasıl seninle uyurum? Adamın kokusu burnumda daha:(
Elbet unutacağım elbet hayatıma birileri girecek ama bu şimdi değil.En azından böyle planlı değil.Belki bir an gelecek belki 1 ay belki 1 yıl sonra kendimi dünyanın en huzurlu insanı hissedeceğim anı gelecek tekrar..Ama bu şimdi değil.Buna hazır değilim dedim..
Sevilmiyorsun bunuda unutuyorsun dedi..Bu benim sorunum senin değil dedim..
Sustu..sustu..Ben o esnada deliriyorum ..Artık dedim gitsen bende huzurlu bir şekilde ağrımı çeksem..Ayrıca benim giriş biliyorsun küçük bavuluda birzahmet alsan.
yemin ediyorum evde kalacağım.Böyle adamlara hayır diyorum ya..Valla kalıcam.:D
neyse öperim koklarım..
trala la la...trala la laaaa ilaçlara bye byeeee
cambaz..
Pazartesi, Aralık 26
ne bu ya..
Şiddetli ağrı sonrası dün akşam yine bir hastane ziyaretimiz vardı..
Neyse bu artık rutine bağladı.( Biliyorsunuz ben zaten çok rutin bir insanım)
Eve geldim.Kapının önünde kilitli bir bavul.Anam dedim valla bu defa biri bombalamaya geldi.Tam çığlık atacaktım ki üzerinde bir not.
''Cuma akşamı 30 aralıkda saat 17:00 de Atatürk Havalimanı dış hatlarda olurmusun? Sadece Pasaportunu ve çantanı al.İhtiyacın olan herşey bu bavulda var.Saat 15:30 da ajansdan alınacaksın.'' Yazıyordu. Hönk.. Ne oluyrouz yahu? Kimsin nesin?
Aklıma kimse ama kimse gelmedi..Şu an bunu bana yapabilecek kimseyi tanımıyorum.En yakın arkadaşlarımın hepsi ( cidden hepsi) yeni yıl için yurtdışına çıktılar bile.
Bavulu dışarıda bırakıp eve girdim.Zaten ağrı kesiciler kafa yapmış halde sersem sersem geziyorum.
Sonra bir mesaj..Kenan dan..Eğer gelmezsen cevabımı almış olacağım..
Bir anda sinir-karmaşıklık-ağlama hissi hepsi aynı anda geldi.Hastalığıma bu denli acımakda biraz fazla değilmiydi..
Ben bu karmaşadayken bir mesaj daha..Sadece daha fazla sen istiyorum hayatımın bundan sonraki kısmında..
Olduuu.Hemen zaten bende bol miktarda cambaz var azıcığınıda sana veririm canım ne olacak..
Cevap bile vermedim-veremedim..Düşündüğüm tek şey sakin kalmak bu hastalığı biran önce atlatmak ve gerçekten huzurlu olmakken karmaşıklık istemiyordum.hele hele arkadaş olarak deli gibi ihtiyacım olan insanların bu şekilde beni attan düşmüş hale getirmelerine inanamıyorum.
İstediğim tek şey iyileşmek.Ama bana hasta olduğum için farklı davransın istemiyorum kimse.Gerçekten seviyorlarsa ve önemliysem zaten ellerinden geleni yapıp yanımda olacaklardır-oluyorlarda .Tek ihtiyacım olan bu zaten.-mış gibi yapılanları görüyorum 3. seferde error veriyorlar.
Neyse Allah bana bu hastalık döneminde uğraşacak şey diye veriyor böyle ilginçlikleri.Ama itiraf ediyorum nereye gidiliyor acaba merak ediyorum :D
cambaz
Neyse bu artık rutine bağladı.( Biliyorsunuz ben zaten çok rutin bir insanım)
Eve geldim.Kapının önünde kilitli bir bavul.Anam dedim valla bu defa biri bombalamaya geldi.Tam çığlık atacaktım ki üzerinde bir not.
''Cuma akşamı 30 aralıkda saat 17:00 de Atatürk Havalimanı dış hatlarda olurmusun? Sadece Pasaportunu ve çantanı al.İhtiyacın olan herşey bu bavulda var.Saat 15:30 da ajansdan alınacaksın.'' Yazıyordu. Hönk.. Ne oluyrouz yahu? Kimsin nesin?
Aklıma kimse ama kimse gelmedi..Şu an bunu bana yapabilecek kimseyi tanımıyorum.En yakın arkadaşlarımın hepsi ( cidden hepsi) yeni yıl için yurtdışına çıktılar bile.
Bavulu dışarıda bırakıp eve girdim.Zaten ağrı kesiciler kafa yapmış halde sersem sersem geziyorum.
Sonra bir mesaj..Kenan dan..Eğer gelmezsen cevabımı almış olacağım..
Bir anda sinir-karmaşıklık-ağlama hissi hepsi aynı anda geldi.Hastalığıma bu denli acımakda biraz fazla değilmiydi..
Ben bu karmaşadayken bir mesaj daha..Sadece daha fazla sen istiyorum hayatımın bundan sonraki kısmında..
Olduuu.Hemen zaten bende bol miktarda cambaz var azıcığınıda sana veririm canım ne olacak..
Cevap bile vermedim-veremedim..Düşündüğüm tek şey sakin kalmak bu hastalığı biran önce atlatmak ve gerçekten huzurlu olmakken karmaşıklık istemiyordum.hele hele arkadaş olarak deli gibi ihtiyacım olan insanların bu şekilde beni attan düşmüş hale getirmelerine inanamıyorum.
İstediğim tek şey iyileşmek.Ama bana hasta olduğum için farklı davransın istemiyorum kimse.Gerçekten seviyorlarsa ve önemliysem zaten ellerinden geleni yapıp yanımda olacaklardır-oluyorlarda .Tek ihtiyacım olan bu zaten.-mış gibi yapılanları görüyorum 3. seferde error veriyorlar.
Neyse Allah bana bu hastalık döneminde uğraşacak şey diye veriyor böyle ilginçlikleri.Ama itiraf ediyorum nereye gidiliyor acaba merak ediyorum :D
cambaz
Pazar, Aralık 25
2. perde
Neresinden başlasam ki?
Dün ikinci operasyonumuda oldum.
Bir öncekine göre daha kısa sürdü.narkozdan sonra uyuma anım çok komikti.Doktorum açsın dimi dedi bende çook dedim.Tamam kahvaltılar benden dedi gerisini hatırlamıyorum.Odaya geldiğimi hatırlıyorum. Deli gibi ağrım vardı.Doktorum geldi hemen sonra arkasından süper bir kahvaltı masası geldi.Zorla birşeyler yedim.O o esnada bana benden sonra yaptığı operasyonu anlattı.Baktı ki fenaya gidiyor durum hemen bir diazem ben pat yine uykuda..
2 saat sonra evimdeydim..Sonuçlar pazartesi belli olacak.Ama ben çarşamba öğreneceğim sanırım doktorcum pazartesi -salı yurtdışında olacakmış.
Çok şanslıyım ki böyle bir doktorum var.Kadın ruhundan böyle anlayan birini daha görmedim.Belkide sırf o beni böyle rahatlatıyor diye kimseye gel demedim.
1 aydan sonra ilk defa cumartesi akşamı evdeydim..ya da pardon yarısında zaten hastanedeydim.Çünkü akşam pek hoş olmayan bir durum oldu ben kendimi yine acilde buldum.Sabah 09:00 gibi geri geldim.
Saçma ikinci operasyon maceramızda burada son buldu.Eğer pataloji sonuçları kötü çıkarsa bu defa daha büyük bir operasyon olacağım.Tabii bu arada ilaç tedavimiz son sürhat devam ediyor..
Nedense buraya yazmakda gelmiyor içimden.Oysa daha olan neler var neler.Her hastalık dönemi birilerini siliyorum hayatımdan.Bugün biri daha gitti.Çok üzüldüm ama yapacak birşey yok..karmaşıklığa değil huzura ihtiyacım var.
cambaz
Dün ikinci operasyonumuda oldum.
Bir öncekine göre daha kısa sürdü.narkozdan sonra uyuma anım çok komikti.Doktorum açsın dimi dedi bende çook dedim.Tamam kahvaltılar benden dedi gerisini hatırlamıyorum.Odaya geldiğimi hatırlıyorum. Deli gibi ağrım vardı.Doktorum geldi hemen sonra arkasından süper bir kahvaltı masası geldi.Zorla birşeyler yedim.O o esnada bana benden sonra yaptığı operasyonu anlattı.Baktı ki fenaya gidiyor durum hemen bir diazem ben pat yine uykuda..
2 saat sonra evimdeydim..Sonuçlar pazartesi belli olacak.Ama ben çarşamba öğreneceğim sanırım doktorcum pazartesi -salı yurtdışında olacakmış.
Çok şanslıyım ki böyle bir doktorum var.Kadın ruhundan böyle anlayan birini daha görmedim.Belkide sırf o beni böyle rahatlatıyor diye kimseye gel demedim.
1 aydan sonra ilk defa cumartesi akşamı evdeydim..ya da pardon yarısında zaten hastanedeydim.Çünkü akşam pek hoş olmayan bir durum oldu ben kendimi yine acilde buldum.Sabah 09:00 gibi geri geldim.
Saçma ikinci operasyon maceramızda burada son buldu.Eğer pataloji sonuçları kötü çıkarsa bu defa daha büyük bir operasyon olacağım.Tabii bu arada ilaç tedavimiz son sürhat devam ediyor..
Nedense buraya yazmakda gelmiyor içimden.Oysa daha olan neler var neler.Her hastalık dönemi birilerini siliyorum hayatımdan.Bugün biri daha gitti.Çok üzüldüm ama yapacak birşey yok..karmaşıklığa değil huzura ihtiyacım var.
cambaz
Etiketler:
doktorum arkunum,
hasta,
kar yağmur,
kış
Pazartesi, Aralık 19
Kadınların gıcık olduğu kadın..
Dün gece hayatımın en zor gecelerinden biriydi.Bu kadar korktuğumu hatırlamıyorum.Babamı daha iyi anladım sanırım..Ama bundan bahsetmeyeceğim size şimdi.Trajedilere göre yaşamıyorum artık..
Dün sabah uyandım tam evden spora çıkıyorum( doktorum duyduğu anda vuracak beni) liseden yakın bir arkadaşım aradı.Bugün bana zaman ayır azıcık kızım yaa dedi.Ee peki dedim kahvaltıyla başlayalım .Rumeli Hisarda Lokmada bulduk kendimizi.Ama oda ne bu arkadaşıma daha iki gün önce ayarlamaya çalıştıkları kız yan masamızda çıkmasın mı? Kız bana selam bile vermedi.Tabii bizimki kıza gevşek gevşek konuşmalar falan ama kız bi asabi bi sinirli.
Bu akıllı telefonlar çıkalı valla herşey daha da zorlaştı.Oturduk iki dakika sonra arabulucu kızdan dıd dıd whats up.!! Yanındaki kim? Neyse açıkladı durumu.Bizde kahvaltımıza devam ettik.Ama bu gün öğreniyorum ki asabi kızımız diyormuş ki neden başbaşa kahvaltı ediyorlardı madem arkadaşlar? Neden sürekli gülüyorlardı? Neden kız sürekli birşeyler anlatıp gülüyordu ve hasta iken böyle ise bu kız normalde nasıl kimbilir demiş.Evet canım normalken oramı buramı açıp striptiz yapıyorum pazar kahvaltılarında. Tövbeee tövbeee..
En boktan olayları anlatırken bile gülmekten ölüyoruz sanırız hep bu arkadaşımla.Ben yaşadığım ayrılık sürecini vs vs anlatıyorum (o arkadaşımda 9 yıllık sevgilisi tarafından babasının öldüğü gün terk edildi buarada )bir taraftan kaymak yemekten yağ tulumuna dönüyorum ama kızın gözü hep üstümüzde.Ama nasıl eğlenmiyorlar nasıl donuklar oysa 4 kız gelmişler hemde pazar günü! O mekanın kahkahalar ile yıkılıyor olması gerekırken ben bedevinin başından geçen olaylara gülmesini dinliyor herkes.
Neyse ki kalktılar bir süre sonra giderkende insan bir bye bye falan der bildiğiniz domuz.Sanki sevgilsiyle evlendim de biz balayındayız da onunla karşılaştık tövbe tövbe..Bunu böyle atlattık derken.Biri aradı arkadaşımı .AAA baktım açıklamalar vs vs.Bu ne dedim..Amerikada flört ettiği kıza ( bu arada playboy olmuş bizim inek haberimizyok) bi arkadaşımla kahvaltı yapıyorum demiş aa kız bir trip bir trip..Bizimkide açıklamaya çalışıyor ..Ulan dedim ne oluyoruz yahu? Sevgilin değil birşey değil ..Ordan kalktık Santraldeki Coca-Cola sergisine gittik.Orda da eski sevgilisi ile karşılaştık anam orda da bir cinayet rüzgarı esti.
Bu arada benim üzerimde pijama diyeceğiniz eşorfmanlar var.Yani eziklikten ölüyorum.Ama itiraf ediyorum deli gibi gülüyorum sürekli sinir sistemi diye birşey kalmadığı için sanırım buna uyuz oluyorlar..:/
Eski sevgilimlede ne kadar kız varsa sinir olurlardı bana.Hep huzursuz etmek için uğraşırlardı.Ve dün anladım ki bu benimle ilgili birşey.Yani sonuçta yanımdaki kaç yıllık arkadaşım ulan bir kaç saat içinde az kalsın 3. sayfa haberi şeklinde kadınlar tarafından parçalanacaktım.Sanırım bende kadınları gıcık eden bir koku var!!
Sonra sinemaya girdikte kurtuldum:)
Bütün bir pazar hamileler gibi elimde kusma poşeti ile gezdim ayrıca.İğrenç bir şekilde sürekli öğürüyorum.Aslında yatıp dinlenmem gerekirken ben daha da inat dahada fazla yoruyorum kendimi..İyileşeceksem böyle iyileşeyim..
Güzel bir pazarın gecesi olabildiğince berbat geçti..Bana tedavi olmam için yalvaran taklalar atan iki insan ise o esnada kıçlarındaki pireleri kovmakla meşguldu.Yaşadığım süreçten haberleri bile yoktu..
Bu süreçte yaşanacak herşeye hazırım diyordum ama dün geceki biraz ağırdı..
cambaz,,
Dün sabah uyandım tam evden spora çıkıyorum( doktorum duyduğu anda vuracak beni) liseden yakın bir arkadaşım aradı.Bugün bana zaman ayır azıcık kızım yaa dedi.Ee peki dedim kahvaltıyla başlayalım .Rumeli Hisarda Lokmada bulduk kendimizi.Ama oda ne bu arkadaşıma daha iki gün önce ayarlamaya çalıştıkları kız yan masamızda çıkmasın mı? Kız bana selam bile vermedi.Tabii bizimki kıza gevşek gevşek konuşmalar falan ama kız bi asabi bi sinirli.
Bu akıllı telefonlar çıkalı valla herşey daha da zorlaştı.Oturduk iki dakika sonra arabulucu kızdan dıd dıd whats up.!! Yanındaki kim? Neyse açıkladı durumu.Bizde kahvaltımıza devam ettik.Ama bu gün öğreniyorum ki asabi kızımız diyormuş ki neden başbaşa kahvaltı ediyorlardı madem arkadaşlar? Neden sürekli gülüyorlardı? Neden kız sürekli birşeyler anlatıp gülüyordu ve hasta iken böyle ise bu kız normalde nasıl kimbilir demiş.Evet canım normalken oramı buramı açıp striptiz yapıyorum pazar kahvaltılarında. Tövbeee tövbeee..
En boktan olayları anlatırken bile gülmekten ölüyoruz sanırız hep bu arkadaşımla.Ben yaşadığım ayrılık sürecini vs vs anlatıyorum (o arkadaşımda 9 yıllık sevgilisi tarafından babasının öldüğü gün terk edildi buarada )bir taraftan kaymak yemekten yağ tulumuna dönüyorum ama kızın gözü hep üstümüzde.Ama nasıl eğlenmiyorlar nasıl donuklar oysa 4 kız gelmişler hemde pazar günü! O mekanın kahkahalar ile yıkılıyor olması gerekırken ben bedevinin başından geçen olaylara gülmesini dinliyor herkes.
Neyse ki kalktılar bir süre sonra giderkende insan bir bye bye falan der bildiğiniz domuz.Sanki sevgilsiyle evlendim de biz balayındayız da onunla karşılaştık tövbe tövbe..Bunu böyle atlattık derken.Biri aradı arkadaşımı .AAA baktım açıklamalar vs vs.Bu ne dedim..Amerikada flört ettiği kıza ( bu arada playboy olmuş bizim inek haberimizyok) bi arkadaşımla kahvaltı yapıyorum demiş aa kız bir trip bir trip..Bizimkide açıklamaya çalışıyor ..Ulan dedim ne oluyoruz yahu? Sevgilin değil birşey değil ..Ordan kalktık Santraldeki Coca-Cola sergisine gittik.Orda da eski sevgilisi ile karşılaştık anam orda da bir cinayet rüzgarı esti.
Bu arada benim üzerimde pijama diyeceğiniz eşorfmanlar var.Yani eziklikten ölüyorum.Ama itiraf ediyorum deli gibi gülüyorum sürekli sinir sistemi diye birşey kalmadığı için sanırım buna uyuz oluyorlar..:/
Eski sevgilimlede ne kadar kız varsa sinir olurlardı bana.Hep huzursuz etmek için uğraşırlardı.Ve dün anladım ki bu benimle ilgili birşey.Yani sonuçta yanımdaki kaç yıllık arkadaşım ulan bir kaç saat içinde az kalsın 3. sayfa haberi şeklinde kadınlar tarafından parçalanacaktım.Sanırım bende kadınları gıcık eden bir koku var!!
Sonra sinemaya girdikte kurtuldum:)
Bütün bir pazar hamileler gibi elimde kusma poşeti ile gezdim ayrıca.İğrenç bir şekilde sürekli öğürüyorum.Aslında yatıp dinlenmem gerekirken ben daha da inat dahada fazla yoruyorum kendimi..İyileşeceksem böyle iyileşeyim..
Güzel bir pazarın gecesi olabildiğince berbat geçti..Bana tedavi olmam için yalvaran taklalar atan iki insan ise o esnada kıçlarındaki pireleri kovmakla meşguldu.Yaşadığım süreçten haberleri bile yoktu..
Bu süreçte yaşanacak herşeye hazırım diyordum ama dün geceki biraz ağırdı..
cambaz,,
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)