bla ba bla

Ne olursa olsun ne yaparsam yapayım 3 saat üstüste iyi hissetmiyorum kendimi,bir gülüp bir ağlayasım var .Bunun tek bir sebebi var boyumdan çok büyük işleri göğüslemeye olayları kayıpsız atlatabilmeyi planlıyor olmam. Ama işin ilginçi yapamadıkça daha hırslanıp kafamı daha sert çarpıyorum cam duvara.Kanatlarım her çarpışında kendi çıkardıkları sesten ürküyorlar. Ne vazgeçmeye niyetim var nede olanları atlatabilmeye gücüm. İçimdeki nefretin o sınırı olmayan sevginin önüne bir an geçip hey sen ne sanıyorsun kendini tek başına hiç birşeysin sen ben olmadan nereye gidiyorsun diye bağıracak diye ödüm kopuyor. O an zavallı sevgim siner bir köşeye çünkü birdahada görünmez ortalarda.Bunun olmaması için nasıl savaş veriyorum kendimle anlatamam..Atlatabilirim değilmi,sevgimin üzerindeki başka bir kokuyu duymamazlığa başka bir ruhu yokmuş gibi görmeye gücüm yeter değilmi..Yazdıkça rahatlıyorum ve dahada güçlendiğimi hissediyorum. Kurbağamda hala kendi kokusundan başka koku duymuyorum hala yosun kokuyor:)

İpek Böceği

Huzuru ve güveni korumanın farklı , zevkli bazende biraz acılı yolları vardır.Bir gün olur kolay olanı seçersin bir an gelir hayır dersin zor olanı seçersin ne olacağını bilmeden yürür gidersin.Son bir aydır bu bahsettiğim kararsızlık içerisindeyim.Ne arkamı dönüp gidebiliyorum nede kaldığım zamanın huşuluğunu yaşayabiliyorum.Kararımı çoktan verdim zor olanı seçtim aslında-sanki çok biliyorum gibi- huzuruda güvenide kendi içimde yaşayarak öğreneceğim biraz da acı var sanırım içinde. Deli gibi güvendiğiniz sizi bırakmayacak sandığınız küçük ipek böceğiniz bir sabah kalktığınızda küçük kozasının içindedir,artık tırtıl olmaktan sıkılıp o güzel büyüleyici kelebek olacak herkesin ilgisini aşkını kazanacaktır. Ama bilmezlerki o güzel ömür kısacık , o aşklar bir anlık.Onu kelebek olmaya iten asıl sebep o göklere sığmayan özgürlük bitecek kısa bir zamanda. O rengarenk çiçeklerin heyecanlı tırtılımıza olan aşkı diğer yeni kelebeklerin gelmesi ile polenlerin rüzgarda uçuşması gibi hayal olacak. İşte o güvenimizi kıran tırtılı unutmak en kolayıdır- ama yeni tırtıllar almaktanda sakınmadan -onun kelebek halini istemeyiz açarız pencereyi uçar gider.

Çok uzattım hikayeyi ama aynı böyle günler geçiyor gidiyor içimde, ben kıyamadım tırtılıma ömrü avuçlarımda dahada uzar belki diye açmadım penceremi..

Huzurumda güvenimde bir süreliğine uzak ülkenin insanlarına hizmet vermeye gittiler biliyorum ama ben tırtılımın ömrünü uzatmış olmanın verdiği sevinçle pek ilgilenmiyorum o ikisinin özlemi ile.Biliyorum ki çok geç kalmadan gelecekler yine avuçlarıma ,başımı yastığa sevgiyle -huzurla ve güvenle koyacağım. Şunu da söylemeliyimki çok zor böyle bilmediğiniz sularda yüzmenin heyecanı.

Nasılda uzun uzadıya anlattım. Ama size bir sır; zor olanı seçin ,ne olacağını bilmeyin canım bir seferlikte -bırakın attığınız adımın garantisi olmasın inanın bana pişman olmayacaksınız

vefasız ben....

heyoooo..

Ben yine kendimi unutup okuma yazma eylemlerimi sadece outlook denilen canavarda gerçekleştirmeye başladım evet itiraf ediyorum ben bir outlook bağımlısı oldum.Ne kadar uzun süre oldu yine hatırlamıyorum canım blogum ama seninle ilk yeni yılımıza da girmiş bulunuyoruz:) Çok kısa kısa yazmak için girdim çünkü baktımki vaktim var ve ben başkalarının blogcuklarını okumaya başlamışım benim caaaanımmm blogum diye söylenip açtım seni. Küçük bir ipucu size ; artık özlemlerimiz , sevinçlerimiz aşkımız yine bizimle yani yine BİZ olduk:) Bunuda anlatırım bir ara ,kaçmıyoruz canım burdayız.

öpücükler

uçtu uçtu sinan uçtu

Allahım hala inanamıyorum ne kadar şanslı olduğumuz konusunda hala aklım almıyor olanlara ..hepiniz görmüşsünüzdür cumartesi akşamı tüm haberleri işgal eden hatta ertesi gün tüm gazetelerde meciyeköyde facianın eşiğinden dönüldü diye başlık atılan o uçan kamyoneti,işte o kamyonetin içindeki kişi benim canm ciğerim sinanım.ve hiç birşey olmadan o hurda yığının içinden cıkmayı başardı.Sinan bu senin kaçıncı oyunun hayatla kaç canın kaldı be ciğerim..Ama bu defa senin bi suçun yok onu biliyorum ve daha fazla bıdı bıdı yapmıyorum sana..Öyle bir mucize yaşadık ki ne Sinanımızda nede üzerine düştüğü araçtaki kişide bir şey yok.En büyük şansımızda aracın düşmeden önce birkaç saniye üst yolda asılı kalmasıyla aşağıdaki yayaların olay yerinden uzaklaşacak vakit bulmaları..Çok uzatmadan sinanımızın hala yanımzda bizimle dalga geçiyor olmasına şükrediyorum..Seni çok seviyorum pis bücür...

buarada üstteki foto kaza yapan kamyonun ve sinanın bir süre önce mutlu zamanlarında çekildi:)

çocuğum hasta

furby ım cok hasta ,kızamık geçirio..nasıl fark etmedim acana yalın'ın ona kırmızı benecikler bıraktığını:)

son şiirim burdaki ilk olsun..

Öyle uzaklara dalıp gitme vakti günün,
Mevsim mevsim unutmalar
Gün gün ,sasat saat
Sevişme sevişme unutma rengideyiz ..
şimdi sarı zamandayız
Solmuş sarı
Ayrılık sarısı
Şimdi en acısı
En geçmeyeni zamanların
Vakit ölü şimdilerde
Gülen saatler yüzyıllar ötesi sanki
Koca bir mezartaşı gibi ,Çökmüş yüreğime yüzün
Masal gibi;
Mışlı dili anlatmaya çalışıyorrum kendıkendıme,
Hiç yaşamamış olmayı dilerken seni..
Onsuz geçen her anıya yana dursun bedenin
Geçen her saate ayrı tutuşur gözlerin
Şimdi siyah tüm renkler tüm maviler
Sen – ben- hele de biz ..kapkara bir siyah
Ölü gibi acı şimdi sensiz renkler
Ölüm gibi kimsesiz konuşmalar..
Ve sen hiç olmamış
Hiç yokmuş
Ama hep bende kalan sen...

bazen..

Bazen ne yaparsan yap olmuyor bazen.. Bir cümle ile hayatınızın koca bir bölümünü tek nefeste özetleyen anlar yaşadınızmı hiç?Ben bu aralar yaşıyorum yoğun bir şekilde.İŞte bu ben diyiveriyorum aniden..dün akşam caddebostan sahilde yürüdüm yürüdüm..yanımdan geçen küçük köpecikler sevgi arsızlığı ile dolanıverdiler bacaklarıma.formunu koruyan bisürü insan selinin içinden kendı halimde elimde pamuk helva ile sakin miskin bir o kadar yoğun bir yürüyüş oldu aslında..Bi arkadaşımla çıkılan yürüyüş onun aniden rahatsızlanan kardeşi sayesinde (merak edilecek bir şey yok) tek başına yapılan bir seremoniye dönüştü..Önce kendıme kocaman bi pamuk helva aldım,sonra rüzgara verdim yüzümü..

bi süre sonra ayaklarımı suya değdirmemek için zor tutarken buldum kendımı.yüzüm denize deniz gözlerime değdi...uzun zamandır herşey için sabrettiğim geldi aklıma,sabretmek gerekıyor bazen evet..işin için ailen için aşkın için..ya sonra ..(çok bölük pörçük yzdığımın farkındayım..her cümle ayrı bir yolculukta..)ya sonra dediğinizde olmuyor işte..ya sonra demeyeceksınız eğer sabredıyorsanız hakkını vereceksınız sonuna kadar...sacmalıyorum mu nee..üzgünüm fonda sezen ciyak ciyak tükeneceğiz derken ben ben olamıyorum..şimdide zuhal pervane diyor..sorarım size ben hangi kafayla tek başıma kalıp yazı yazacağım..ben yalnız kalmak istiyorum..beynımın gözlerimin ellerimin gecenın bir yarısı evde yapayalnızken bile tek başlarına olmamalarından çok yoruldum..